Het laatste gebed van de christelijke martelaren van Gérôme toont vroege christenen die in een Romeinse arena biddend knielen, vlak voor hun terechtstelling. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Het laatste gebed van de christelijke martelaren
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Het laatste gebed van de christelijke martelaren (La Dernière Prière des martyrs chrétiens), 1863–1883
Historisch tafereel · 150,1 × 87,9 cm (59,1 × 34,6 in)
Historisme
The Walters Art Museum, Baltimore, inv. 37.113
Catalogustekst
Het laatste gebed van de christelijke martelaren toont een groep vroege christenen die in het zand van een Romeinse arena bijeen knielt. Zij buigen het hoofd in gebed, dicht opeen, terwijl vanaf de rand van het strijdperk roofdieren naderen. Op de tribunes verdringt zich een grote menigte toeschouwers, en langs de zijkant branden aan palen gebonden gestalten als levende fakkels. Gérôme koos het ogenblik vlak voor de terechtstelling, waarin beweging en stilte tegen elkaar in staan. Het doek van 87,9 bij 150,1 centimeter kwam tot stand over een lange reeks jaren, in opdracht gegeven in 1863 en pas afgeleverd in 1883.
De opbouw volgt de grote boog van het amfitheater, die het strijdperk als een ovaal omsluit. Gérôme legde de horizon hoog, zodat het zand een breed, leeg vlak vormt waarop de knielende groep als een donkere kern rust. Het licht valt schuin over de arena en scheidt de zonzijde scherp van de schaduw. De toets is glad en nauwkeurig, gebouwd op archeologische studie van Romeinse architectuur, kleding en attributen. Van de tralies tot de plooien van de gewaden is elk onderdeel met dezelfde koele precisie weergegeven.
Binnen het werk van Gérôme hoort dit doek bij zijn grote historietaferelen, waarin hij de oudheid met documentaire nauwkeurigheid opbouwde. Het historisme zocht de geschiedenis niet als decor maar als onderwerp, gestut door bronnenonderzoek. William T. Walters bestelde het schilderij in 1863; Gérôme werkte er met tussenpozen bijna twintig jaar aan en schilderde de voorstelling naar eigen zeggen driemaal geheel opnieuw voordat hij het in 1883 afleverde.
Het werk maakt sinds 1883 deel uit van The Walters Art Museum in Baltimore, waar het tot de bekendste Franse stukken van de verzameling hoort. Bij willem. is Het laatste gebed van de christelijke martelaren als kunstdruk in beperkte oplage verkrijgbaar, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het historisme bracht in de negentiende eeuw de geschiedenis groots en gedetailleerd in beeld. Kostuums, wapens en interieurs zijn met grote zorg naar de bronnen weergegeven. Een enkel moment uit het verleden krijgt de spanning van een toneelstuk, waarin een heel verhaal besloten ligt. De stroming sloot aan bij het groeiende besef van nationale geschiedenis en werd veel getoond op de grote salons.
In deze verzameling staan Jan Matejko, Jean-Leon Gerome en Lawrence Alma-Tadema voor deze verhalende schilderkunst. Matejko bracht de sleutelmomenten van de Poolse geschiedenis op enorme doeken. Gerome schilderde de oudheid en het Oosten met scherpe precisie. Alma-Tadema riep het dagelijks leven van Rome en Griekenland tot in het marmer nauwkeurig op. Zij lieten het verleden voor een breed publiek herleven.
Wie het historisme herkent, let op de zorgvuldig weergegeven kostuums, wapens en gebouwen en op de theatrale, verhalende opzet. De stroming beleefde haar hoogtepunt op de grote salons en in de nationale musea van de negentiende eeuw. Al raakte de smaak later op de moderne kunst gericht, deze doeken bepaalden lang het beeld dat een breed publiek van de geschiedenis had. Verwant is de romantiek, die het verleden eveneens groots verbeeldde; het verschil is dat de romantiek de stemming zoekt en het historisme de gebeurtenis, tot in het kostuum gedocumenteerd.
Bron: Muzeum Narodowe, Warschau.
Meer van Jean-Léon Gérôme
Meer uit Historisme
