Claude Monet

Claude Monet was een Frans schilder die de kern van het impressionisme bepaalde. Hij groeide op in Le Havre, waar Eugène Boudin hem als jongen leerde in de open lucht te werken. In Parijs volgde hij de Académie Suisse en het atelier van Charles Gleyre, waar hij Renoir, Bazille en Sisley leerde kennen. Zijn onderwerp was niet het landschap zelf, maar het licht dat erover viel.

Monet schilderde buiten, snel, met losse toetsen die van dichtbij uiteenvallen en op afstand samenkomen. Hij werkte in Argenteuil in de jaren 1870, in Vétheuil tussen 1878 en 1881, en reisde naar Bordighera, Étretat en de Normandische kust. In zijn latere jaren keerde hij steeds terug naar dezelfde motieven onder wisselend licht. Zo ontstonden de reeksen graanschelven, de kathedraal van Rouen, Londen en de waterlelies, waarin niet het onderwerp maar het uur en het weer veranderen.

In 1874 gaf zijn doek Impression, soleil levant de beweging haar naam, aanvankelijk als spot bedoeld. Vanaf 1883 woonde Monet in Giverny, waar hij in 1893 een watertuin met vijver en een Japanse brug liet aanleggen; die tuin werd zijn belangrijkste onderwerp. Zijn ogen werden in zijn laatste jaren door staar aangetast, wat het kleurgebruik van de late doeken beïnvloedde. Hij overleed in Giverny in 1926.

De grootste verzameling van zijn werk hangt in het Musée Marmottan Monet in Parijs, dat via het legaat van zijn zoon Michel in 1966 ruim honderd doeken verwierf. De selectie bij willem. volgt dezelfde lijn: van de vroege havengezichten tot de tuin in Giverny, telkens gericht op het veranderende licht. De werken zijn als kunstdruk in beperkte oplage beschikbaar.

Bron: collectietoelichtingen Musée Marmottan Monet.