Zonsondergang bij Étretat is de versie van Claude Monet waarop de ondergaande zon zelf boven de zee zichtbaar is, in 1883 geschilderd. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Zonsondergang bij Étretat
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Zonsondergang bij Étretat (Soleil couchant à Étretat), 1883
Zeegezicht · 73 × 60 cm (28,7 × 23,6 in)
Impressionisme
Musée des Beaux-Arts de Nancy, Nancy, inv. 85.6.1
Catalogustekst
Een ondergaande zon hangt laag boven de zee bij Étretat, de schijf nog heel en scherp tegen een lucht die van goud naar violet verkleurt. Rechts rijst de kalkklif op, donker en massief, terwijl het licht een breed spoor over het water trekt. Monet schilderde dit doek in 1883 aan de kust van Normandië, waar hij die winter enkele weken werkte.
De horizon ligt laag, zodat de lucht ruim tweederde van het doek beslaat. Monet bouwde het beeld op met korte, losse toetsen die het bewegende water en de verglijdende kleur van het avondlicht volgen. De donkere klif rechts geeft de vluchtige lucht houvast en maat. Blauwe en violette tinten in het water lopen door in de onderkant van de lucht. De zonneschijf is met enkele dichte streken opgezet en werpt een oranje spoor tot onder in het water.
Étretat trok Monet in 1883 herhaaldelijk aan; hij keerde er dat jaar terug om de kalkkliffen en natuurlijke poorten van de falaises te schilderen. Deze versie, met de zon zelf boven de zee, is nauw verwant aan andere gezichten die hij er maakte, waaronder een variant die vooral de klif toont. Het doek meet 60 bij 73 centimeter en is linksonder gesigneerd en gedateerd. Het kwam in 1985 door aankoop in de collectie van het Musée des Beaux-Arts de Nancy.
Vandaag maakt het doek deel uit van de vaste collectie in Nancy. Bij willem. wordt Zonsondergang bij Étretat als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.


