Vrouw met parasol van Claude Monet toont zijn vrouw Camille en hun zoon Jean tijdens een wandeling op een winderige zomerdag in Argenteuil. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Vrouw met parasol
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Vrouw met parasol (La Promenade – Femme à l'ombrelle), 1875
Figuurstuk · 100 × 81 cm (39,4 × 31,9 inch)
Impressionisme
National Gallery of Art, Washington D.C., inv. 1983.1.29
Catalogustekst
Een vrouw met een parasol staat op een grasheuvel, van onderaf gezien tegen een wolkenlucht, met naast haar een jongen die half achter de helling wegvalt. De wind trekt aan haar lichte jurk en aan de sluier van haar hoed, en het gras buigt mee. Claude Monet schilderde dit tafereel in 1875 in Argenteuil, waar hij met zijn gezin woonde. De vrouw is zijn eerste echtgenote Camille, de jongen hun zoon Jean, tijdens een wandeling op een zomerdag.
De compositie kijkt steil omhoog, zodat de figuren tegen de lucht staan en de horizon vrijwel verdwijnt. Monet werkte het doek in losse, snelle toetsen uit, zonder scherpe contouren, waardoor de gezichten onbepaald blijven. De schaduwen legde hij in blauw en violet aan, het licht in geel en wit, zodat de zon voelbaar wordt zonder dat de bron in beeld komt. De weerschijn van het gras kleurt de onderkant van Camilles jurk groen. Het doek van 100 bij 81 centimeter ontstond buiten, en plein air, vermoedelijk in één zitting.
Het werk hoort bij de figuren in de openlucht die Monet in zijn jaren in Argenteuil maakte, kort na de eerste tentoonstelling van de impressionisten. Het toont het programma van het Impressionisme in het klein: een alledaags moment, buiten waargenomen en in kleur en licht vastgelegd in plaats van in lijn. De figuren vormen geen portret maar een indruk, opgevangen op het moment dat Camille zich naar de kijker keert.
Vandaag bevindt Vrouw met parasol zich in de National Gallery of Art in Washington, in de Collection of Mr. and Mrs. Paul Mellon, onder inventarisnummer 1983.1.29. Het werk is te zien in de collectie van de National Gallery of Art. Bij willem. wordt Vrouw met parasol als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.



