Impressie, opkomende zon van Claude Monet gaf het impressionisme zijn naam: een oranje zon in de ochtendmist boven de haven van Le Havre. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Impressie, opkomende zon
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Impressie, opkomende zon (Impression, soleil levant), 1872
Havengezicht · 48 × 63 cm (18,9 × 24,8 inch)
Impressionisme
Musée Marmottan Monet, Parijs, inv. 4014
Catalogustekst
Claude Monet stond in het najaar van 1872 voor een hotelraam boven de haven van Le Havre en legde in enkele uren de opkomende zon vast. Toen de organisatoren om een titel vroegen, noemde hij het doek Impression, soleil levant, in het Nederlands Impressie, opkomende zon. Het doek, 48 bij 63 cm, hangt in het Musée Marmottan Monet in Parijs. Het toont een ochtendgezicht: een wazige oranje zon hangt laag in de mist boven het water. Onder de zon tekenen zich de silhouetten van bootjes en scheepskranen af.
De uitvoering is los en snel. Monet bracht de verf in korte toetsen aan, zonder de vormen scherp af te bakenen. De oranje zon en haar spoor op het water zijn met dezelfde helderheid geschilderd, waardoor de zon opvalt terwijl hij nauwelijks lichter is dan de lucht eromheen. De haven, de kranen en de schoorstenen blijven vaag in de ochtendmist. Het blauwgrijs van water en lucht draagt vrijwel het hele doek; alleen de zon en haar weerspiegeling breken die toon.
Het doek, 48 bij 63 centimeter, hing op de eerste tentoonstelling van de onafhankelijke kunstenaars in 1874, in het atelier van fotograaf Nadar in Parijs. Criticus Louis Leroy pikte de titel op en gebruikte het woord impressie spottend in zijn recensie. De naam impressionisme bleef daarna hangen en werd de aanduiding voor de hele stroming. Binnen het werk van Monet staat dit gezicht op Le Havre aan het begin van die weg, jaren voor de reeks van de kathedraal van Rouen en de Nymphéas.
Het doek kwam in 1940 als schenking van Eugène en Victorine Donop de Monchy in het Musée Marmottan Monet in Parijs. In 1985 werd het bij een gewapende overval uit het museum gestolen; in 1990 werd het teruggevonden en keerde het terug in de collectie van het Musée Marmottan Monet. Bij willem. is Impressie, opkomende zon verkrijgbaar als kunstdruk in beperkte oplage, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.
Meer van Claude Monet
Meer uit Impressionisme
