Boulevard Montmartre, namiddag, zon van Camille Pissarro is een laat stadsgezicht uit 1897, een van zijn grote boulevardgezichten van Parijs. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Boulevard Montmartre, namiddag, zon
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Boulevard Montmartre, namiddag, zon (Boulevard Montmartre, après-midi, soleil), 1897
Stadsgezicht · 92,8 × 74 cm (36,5 × 29,1 in)
Impressionisme
Hermitage Museum, Sint-Petersburg, inv. ГЭ-9002
Catalogustekst
Boulevard Montmartre, namiddag, zon toont een drukke Parijse boulevard, gezien van bovenaf uit een hotelraam. Rijtuigen, voetgangers en marktkramen vullen de brede straat, die in scherp perspectief naar de horizon wegloopt. Pissarro schilderde het werk begin 1897 vanuit een kamer in het Grand Hôtel de Russie, waar hij de boulevard maandenlang bij wisselend licht en weer vastlegde. De originele titel luidt Boulevard Montmartre, après-midi, soleil.
De compositie berust op een hoog, schuin gezichtspunt en een diepe vluchtlijn langs de gevels. Pissarro werkte met korte, losse toetsen en een lichte, warme kleurtoon die het namiddaglicht op straat en daken weergeeft. Rond 1890 had hij de stippeltechniek weer losgelaten; hier schildert hij in de vrijere, impressionistische factuur van zijn latere jaren. De verflaag registreert de beweging van verkeer en menigte in korte, herhaalde streken.
Het doek hoort bij een reeks van de Boulevard Montmartre die Pissarro begin 1897 vanuit hetzelfde raam maakte, telkens op een ander uur en bij ander weer. Op dat moment was hij bijna zeventig, en een terugkerende oogontsteking beperkte hem tot het schilderen achter glas, wat de stadsgezichten vanuit ramen verklaart. De reeks sluit aan bij zijn eerdere stadsseries in Rouen en langs de Seine. Verschillende delen van de reeks bevinden zich nu in openbare collecties in Europa en de Verenigde Staten.
Het origineel meet 74 bij 92,8 centimeter en hangt in de Hermitage in Sint-Petersburg, onder inventarisnummer ГЭ-9002. Meer over het werk staat in de collectie van de Hermitage. Bij willem. wordt dit stadsgezicht als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.
Meer van Camille Pissarro
Meer uit Impressionisme
