Waterlelies van Claude Monet uit 1916 toont een stuk van zijn vijver in Giverny van heel dichtbij, met rode en gele bloemen op blauw en violet water. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Waterlelies (1916) (Nymphéas), 1916
Tuinlandschap · 200,5 × 201,0 cm (78,9 × 79,1 in)
Impressionisme
The National Museum of Western Art, Tokio (Matsukata Collection), Tokio, inv. P.1959-0151
Catalogustekst
Dit doek is twee meter hoog en twee meter breed. Claude Monet (1840-1926) schilderde er in 1916 een stuk van de waterlelievijver in zijn tuin in Giverny op, van heel dichtbij. Groepen ronde bladeren met rode en gele bloemen drijven op water waarin blauw en violet de overhand hebben. Daartussen lopen lange verticale streken groen en paars, weerspiegelingen in het wateroppervlak.
Precies gemeten is het olieverfschilderij 200,5 bij 201 centimeter. De bladeren zijn met enkele ronde, open streken neergezet, de bloemen met een paar dichte tikken rood en geel. Linksonder staat in rood Claude Monet 1916. Monet liet details in de bloemen en in de schaduwen op het water weg. Volgens het museum wijst dat vooruit naar de expressionisten en naar de latere abstracte kunst.
Na zijn vijftigste legde Monet bij zijn huis in Giverny een watertuin aan, waar hij waterlelies kweekte die hij steeds opnieuw schilderde. In 1916 werkte hij al bijna twintig jaar aan dit motief. Het water zag er met elk weertype en elk uur van de dag anders uit, en dat hield hem bezig. Omstreeks december 1921 kocht de Japanse verzamelaar Kojiro Matsukata uit Kobe het doek rechtstreeks bij Monet. Ruim twee jaar later, van 4 tot 18 januari 1924, hing het in Parijs bij Galeries Georges Petit, op een Monet-tentoonstelling ten bate van de slachtoffers van de ramp in Japan.
Het doek hoort nu tot de Matsukata Collection van The National Museum of Western Art in Tokio, inventarisnummer P.1959-0151. Bij willem. verschijnt Waterlelies (1916) in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.





