Boulevard des Capucines van Claude Monet, een besneeuwd Parijs straatgezicht uit 1873 dat op de eerste impressionistententoonstelling van 1874 hing. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Boulevard des Capucines
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Boulevard des Capucines, 1873–1874
Stadsgezicht · 60,3 × 80,3 cm (23,7 × 31,6 in)
Impressionisme
The Nelson-Atkins Museum of Art, Kansas City, inv. F72-35
Catalogustekst
Boulevard des Capucines toont een besneeuwde Parijse boulevard, van bovenaf gezien in de winter van 1873 tot 1874. Monet keek naar beneden vanuit het atelier van fotograaf Nadar, hoog boven de straat. Onder hem strekt de brede laan zich uit, geflankeerd door kale boomtakken en hoge gevels. Over de sneeuw wemelt het van voetgangers en rijtuigen, die met korte donkere vegen zijn neergezet. De lucht is grijswit, het licht koel en diffuus.
De compositie berust op het hoge standpunt en op de diagonaal van de boulevard, die het oog de diepte in trekt. Monet schilderde de menigte niet als afzonderlijke figuren, maar als een strooisel van losse toetsen over de sneeuw. De boomtakken zijn met snelle streken aangezet en de gevels blijven vaag. Van dit onderwerp bestaat ook een liggende, zomerse versie in het Poesjkinmuseum in Moskou; het doek in Kansas City is de staande, besneeuwde uitvoering, 80,3 bij 60,3 centimeter groot.
Het werk hoort tot de vroege kern van het Impressionisme, de stroming die zich in deze jaren in Parijs vormde, en tot Monets eerste stadsgezichten. In het gebouw van Nadar, waar hij dit uitzicht schilderde, opende in 1874 de eerste tentoonstelling van de impressionisten, en dit doek hing daar aan de muur. Enkele critici vielen destijds over de losse toets en over de voetgangers, die tot korte vegen waren teruggebracht.
Sinds 1972 maakt Boulevard des Capucines deel uit van de collectie van The Nelson-Atkins Museum of Art in Kansas City, in de Verenigde Staten. Bij willem. is het werk verkrijgbaar als kunstdruk in beperkte oplage, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.


