De Boulevard Montmartre 's nachts is het enige nachtelijke tafereel dat Camille Pissarro van deze Parijse boulevard schilderde, voltooid in 1897. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Boulevard Montmartre bij nacht
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Boulevard Montmartre bij nacht (Boulevard Montmartre, effet de nuit), 1897
Stadsgezicht · 53,3 × 65,1 cm (21 × 25,6 inch)
Impressionisme
National Gallery, Londen, inv. NG4119
Catalogustekst
De boulevard Montmartre strekt zich bij nacht uit onder een rij lantaarns, waar rijtuigen en voetgangers samensmelten tot vegen langs het natte plaveisel. Camille Pissarro voltooide dit stadsgezicht begin 1897 en het is de enige nachtscène binnen zijn reeks gezichten op deze Parijse straat. Het koele wit van de destijds nieuwe elektrische straatverlichting in het midden staat tegenover het warme geel van de etalages en het gele olielicht van de koetsen langs de rand.
De toets bestaat uit losse strepen en stippen die het gewemel van de menigte en het glinsterende licht suggereren. Pissarro bracht de verf aan als een lappendeken van korte streken, waardoor de figuren en voertuigen bijna abstract worden en pas op afstand samenvallen tot een herkenbaar beeld. De diepe perspectieflijn van de boulevard voert de blik naar de verte, waar de gebouwen oplossen in de nachtelijke lucht. De weerspiegelingen op de natte straat verlengen elke lichtbron tot een verticale streep.
Binnen het impressionisme hoort dit doek bij de late stadsgezichten die Pissarro na 1890 aan de Parijse boulevards wijdde. Hij legde daarin dezelfde straat vast onder wisselende weers- en lichtomstandigheden, van regen en mist tot volle dag. Deze serieaanpak, waarin één motief in variaties werd geschilderd, deelde Pissarro met Claude Monet, die zijn hooibergen en kathedralen op vergelijkbare wijze aanpakte. Pissarro schilderde de boulevardgezichten in de eerste maanden van 1897.
Het schilderij meet 53,3 bij 64,8 centimeter en kwam in 1925 in de collectie van The National Gallery in Londen, waar het onder inventarisnummer NG4119 hangt. Wie het werk daar wil zien, vindt het in de collectie van The National Gallery. Bij willem. wordt De Boulevard Montmartre 's nachts als kunstreproductie in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.
Meer van Camille Pissarro
Meer uit Impressionisme
