Claude Monet schilderde de westgevel van de kathedraal van Rouen in 1894 van dichtbij, in koel blauw, lila en wit, met roze deuren onderaan. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Kathedraal van Rouen, westgevel (Cathédrale de Rouen, façade ouest), 1894
Architectuurstuk · 100,1 × 65,9 cm (39,4 × 25,9 in)
Impressionisme
National Gallery of Art, Washington (Chester Dale Collection), Washington, inv. 1963.10.49
Catalogustekst
Claude Monet (1840-1926) schilderde de westgevel van de kathedraal van Rouen zo dichtbij dat toren en hoofdingang tot aan de randen van het doek reiken. Links staat de toren. Boven de ingang ligt het roosvenster, een groot rond venster, en daarboven een puntgevel met kleine spitse torentjes tegen een bleke lucht. De deuren onderaan zijn warm roze en oker; de rest van de gevel staat in blauw, lila en wit.
Het doek is 100,1 centimeter hoog en 65,9 breed, geschilderd in olieverf. De verf ligt in korte, dichte toetsen. Warme roze en gele accenten staan vooral links en rond de ingangen, verder blijft de gevel koel. Linksonder staat Claude Monet 94.
Volgens het museum ging het doek van de kunstenaar naar James F. Sutton in New York, de eerste eigenaar. Mogelijk hing het in 1896 in de American Art Galleries in New York, op een tentoonstelling van Monets kathedralen; volgens de museumgegevens is niet zeker of dit doek erbij hing. Sutton overleed in 1915 en het schilderij bleef bij zijn weduwe. In oktober 1933 werd zijn collectie geveild, en in 1935 kwam het bij Chester Dale (1882-1962) in New York.
Met zijn legaat kwam het in 1963 in de National Gallery of Art in Washington, inventarisnummer 1963.10.49. Het museum bezit uit dezelfde reeks ook een goudkleurige versie van de gevel in zonlicht. In de museumcatalogus van 1985 staan de foto's van de twee doeken verwisseld: bij dit blauwe doek staat de zonnige versie afgebeeld, en omgekeerd. Bij willem. verschijnt Kathedraal van Rouen, westgevel in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.





