Een veld vol rode klaprozen bij Argenteuil, waar Claude Monet in 1873 een wandelende moeder en kind twee keer in hetzelfde beeld plaatste. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Red Poppy-field at Argentuil
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Red Poppy-field at Argentuil (Les Coquelicots (Coquelicots, environs d'Argenteuil)), 1873
Natuurstudie · 50 × 65 (19,7 × 25,6)
Impressionisme
Musée d'Orsay, Parijs, inv. RF 1676
Catalogustekst
Een glooiend veld vol rode klaprozen loopt af naar een rij bomen onder een zomerse wolkenlucht. Op de voorgrond wandelen een vrouw met parasol en een kind door het hoge gras; hoger op de helling keren dezelfde twee figuren kleiner terug. Claude Monet schilderde dit tafereel in 1873 in de omgeving van Argenteuil, de plaats aan de Seine waar hij in de vroege jaren zeventig woonde.
De compositie deelt het beeld in twee schuine vlakken: links het bloeiende veld, rechts een groene helling met bomen en huizen aan de horizon. De klaprozen zijn met losse, korte toetsen rood aangezet, groter en dichter op de voorgrond en ijler naar achteren, zodat de diepte vooral uit kleur en toetsgrootte ontstaat. Monet werkte grotendeels buiten, naar de waarneming, en hield de verf dun en licht. De twee figuren worden doorgaans geïdentificeerd als zijn echtgenote Camille en hun zoon Jean.
Het doek hoort bij de landschappen die Monet in de jaren rond Argenteuil buiten voltooide, olieverf op doek van 50 bij 65 centimeter. Het geldt als een van de eerste werken die hij volledig in de openlucht afmaakte, in de stijl die kort daarna impressionisme zou gaan heten. Op de eerste impressionistententoonstelling van 1874, in het voormalige atelier van de fotograaf Nadar, toonde Monet dit klaprozenveld aan het publiek.
Het origineel bevindt zich in het Musée d'Orsay in Parijs, onder inventarisnummer RF 1676, waar het in 1906 als schenking van Étienne Moreau-Nélaton in de nationale collectie kwam. Het werk is terug te zien in de collectie van het Musée d'Orsay. Bij willem. wordt Klaprozenveld bij Argenteuil als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.
Meer van Claude Monet
Meer uit Impressionisme