Een veld vol rode klaprozen bij Argenteuil, waar Claude Monet in 1873 een wandelende moeder en kind twee keer in hetzelfde beeld plaatste. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Klaprozenveld bij Argenteuil (Les Coquelicots (Coquelicots, environs d'Argenteuil)), 1873
Natuurstudie · 50 × 65 (19,7 × 25,6)
Impressionisme
Musée d'Orsay, Parijs, inv. RF 1676
Catalogustekst
Een glooiend veld vol rode klaprozen loopt af naar een rij bomen onder een zomerse wolkenlucht. Op de voorgrond wandelen een vrouw met parasol en een kind door het hoge gras; hoger op de helling keren dezelfde twee figuren kleiner terug. Claude Monet schilderde dit tafereel in 1873 in de omgeving van Argenteuil, de plaats aan de Seine waar hij in de vroege jaren zeventig woonde.
De compositie deelt het beeld in twee schuine vlakken: links het bloeiende veld, rechts een groene helling met bomen en huizen aan de horizon. De klaprozen zijn met losse, korte toetsen rood aangezet, groter en dichter op de voorgrond en ijler naar achteren, zodat de diepte vooral uit kleur en toetsgrootte ontstaat. Monet werkte grotendeels buiten, naar de waarneming, en hield de verf dun en licht. De twee figuren worden doorgaans geïdentificeerd als zijn echtgenote Camille en hun zoon Jean.
Het doek hoort bij de landschappen die Monet in de jaren rond Argenteuil buiten voltooide, olieverf op doek van 50 bij 65 centimeter. Het geldt als een van de eerste werken die hij volledig in de openlucht afmaakte, in de stijl die kort daarna impressionisme zou gaan heten. Op de eerste impressionistententoonstelling van 1874, in het voormalige atelier van de fotograaf Nadar, toonde Monet dit klaprozenveld aan het publiek.
Het origineel bevindt zich in het Musée d'Orsay in Parijs, onder inventarisnummer RF 1676, waar het in 1906 als schenking van Étienne Moreau-Nélaton in de nationale collectie kwam. Het werk is terug te zien in de collectie van het Musée d'Orsay. Bij willem. verschijnt Klaprozenveld bij Argenteuil in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.





