Lente bij Vétheuil is een vroeg lentelandschap dat Claude Monet omstreeks 1880 aan de Seine schilderde, tijdens de jaren dat hij in Vétheuil woonde. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Lente bij Vétheuil
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Lente bij Vétheuil (Le Printemps à Vétheuil), ca. 1880
Landschap · ca. 100 × 60 cm (ca. 39,4 × 23,6 in)
Impressionisme
Wallraf-Richartz-Museum & Fondation Corboud (inv. WRM 3620), Keulen, inv. WRM 3620
Catalogustekst
Aan de Seine, bij het dorp Vétheuil, schilderde Claude Monet omstreeks 1880 het landschap in de lente. Lente bij Vétheuil, in het Frans Le Printemps à Vétheuil, toont de rivieroever met jong groen en bloesem onder een hoge lucht. Monet woonde van 1878 tot 1881 in Vétheuil en werkte er aan de oevers van de Seine in wisselende seizoenen. Dit doek legt het vroege voorjaar vast, wanneer het blad nog licht is en het water het hemellicht opvangt.
De compositie verdeelt het beeld in brede horizontale banen: de begroeide oever, het water van de Seine en de heuvel met het dorp daarachter. Monet bouwde het op met korte, losse toetsen die van dichtbij uiteenvallen en op afstand samenkomen. De bloesem zette hij met lichte tikken roze en wit aan tegen het jonge groen. Het licht komt uit de kleur zelf; de schaduwen zijn niet zwart, maar gebroken met blauw en violet.
Binnen het impressionisme hoort dit werk bij Monets landschappen rond Vétheuil, waar hij dezelfde omgeving onder wisselende seizoenen en lichtval vastlegde. Het doek meet 60 bij 100 centimeter en is in olieverf op doek uitgevoerd. Lang bleef het buiten beeld: het kwam in 1992 als schenking bij het Wallraf-Richartz-Museum & Fondation Corboud in Keulen, van een Duitse particuliere verzamelaar die anoniem wilde blijven en bepaalde dat het pas na zijn overlijden getoond mocht worden. Pas in 2011, bij het honderdvijftigjarig bestaan van het museum, werd het voor het eerst publiek gepresenteerd.
Sindsdien hoort Lente bij Vétheuil tot de negentiende-eeuwse collectie van het Wallraf-Richartz-Museum, dat de omvangrijkste verzameling impressionistische schilderkunst in Duitsland beheert, onder inventarisnummer WRM 3620. Bij willem. wordt het werk als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.
Meer van Claude Monet
Meer uit Impressionisme