Bordighera van Claude Monet toont een zonovergoten heuvellandschap aan de Italiaanse Rivièra, waar verstrengelde pijnbomen het zicht op de zee bijna volledig verbergen. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Bordighera
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Bordighera, 1884
Landschap · 81,3 × 64,8 cm (32,0 × 25,5 in)
Impressionisme
Art Institute of Chicago (Potter Palmer Collection), Chicago, inv. 1922.426
Catalogustekst
Bordighera ligt aan de Italiaanse Rivièra, vlak bij de Franse grens, en leverde Claude Monet in 1884 het onderwerp voor dit doek. Hij schilderde een zonovergoten heuvellandschap waarin verstrengelde pijnbomen de voorgrond beheersen. Tussen de stammen door is de zee nauwelijks te zien, een smalle strook licht achter het gebladerte. Monet werkte er bijna drie maanden, na een verkenning van de streek met Auguste Renoir eind 1883.
De compositie zet de pijnbomen als een grillig scherm tegen het licht. Monet bouwde het beeld op met korte, gedraaide toetsen, waarbij het groen van de takken botst met het warme geel en oranje van de zonbeschenen heuvels. Het zuidelijke licht vroeg om een feller palet dan hij in Normandië gewend was, en hij zocht naar kleuren die de sterkte van de mediterrane zon konden dragen. De ruimte ontstaat niet door lijnperspectief maar door kleur, waarbij de verte blauwig wegvalt achter de scherpe voorgrond.
Binnen het oeuvre hoort dit doek bij de reeks die Monet in de winter en het vroege voorjaar van 1884 in Bordighera maakte. De reis naar het zuiden bracht hem bij een plantengroei en een lichtsterkte die hij aan de Normandische kust niet kende. Voor het impressionisme staat de serie voor de stap van de Noord-Franse rivier- en kustgezichten naar het mediterrane motief. De opzet met een dominante voorgrond en een ver, blauwig achterland keert in meer werken uit deze maanden terug.
Het schilderij hangt vandaag in het Art Institute of Chicago. Monet verkocht het in 1891 aan de kunsthandel, waarna het bij de Chicagose verzamelaar Potter Palmer terechtkwam; diens familie schonk het in 1922 aan het museum, waar het het inventarisnummer 1922.426 draagt. De werkpagina staat in de collectie van het Art Institute of Chicago. Bij willem. is Bordighera als kunstdruk in beperkte oplage te verwerven, op aanvraag gedrukt in ons atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.
Meer van Claude Monet
Meer uit Impressionisme