Het rozenpad in Giverny van Claude Monet toont een rood-roze rozenboog boven een tuinpad, in zo dichte streken dat de vorm bijna abstract wordt. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Het rozenpad in Giverny (Le Chemin de roses, Giverny), 1920–1922
Tuinlandschap · 89 × 100 cm (35,0 × 39,4 in)
Impressionisme
Musée Marmottan Monet, Parijs, inv. 5089
Catalogustekst
In dit doek lost de rozenboog bijna op in de verf zelf, tot losse vegen rood en roze die de vorm eerder oproepen dan omlijnen. Claude Monet (1840-1926) schilderde Het rozenpad in Giverny tussen 1920 en 1922, in zijn tuin in Giverny. Rood en roze golven boven een tuinpad dat onder de boog door naar de achtergrond wijkt. Het origineel is een olieverf op doek van 89 bij 100 centimeter.
De vorm raakt in dit doek bijna los van wat het afbeeldt. Monet zette de rozenboog en het pad neer in brede, over elkaar geschoven lagen, zonder de contouren vast te leggen. Kleur draagt het beeld: warme rood- en roodroze tonen boven een pad in gebroken groen en oker. Het werk stamt uit Monets laatste periode, toen zijn zicht door staar sterk was aangetast, wat de hoog opgevoerde kleuren en de vervloeide vormen mede verklaart.
Het rozenpad in Giverny hoort bij de laatste reeks die Monet in zijn tuin schilderde. In dezelfde jaren werkte hij aan de grote Nymphéas en aan reeksen van de Japanse brug en het huis gezien vanuit de rozentuin, alle in eenzelfde vrije, bijna abstracte toets. Binnen het impressionisme markeert dit late werk het punt waarop waarneming en schildersgebaar in elkaar overgaan. Het doek bleef na Monets dood in de familie en kwam via het legaat van zijn zoon Michel Monet in 1966 in het Musée Marmottan Monet.
Vandaag maakt het werk deel uit van de collectie van het Musée Marmottan Monet in Parijs, dat de grootste verzameling werken van de schilder bewaart. Bij willem. verschijnt Het rozenpad in Giverny in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het impressionisme kwam op in het Parijs van de jaren zeventig van de negentiende eeuw en legde het vluchtige licht van een moment vast. De schilders werkten buiten, met losse toetsen en heldere, ongemengde kleur. Schaduwen zijn er niet zwart, maar gekleurd. Niet het onderwerp maar de waarneming van licht en atmosfeer stond voorop, wat destijds als schokkend onaf werd ervaren.
In deze verzameling staan Claude Monet en Camille Pissarro voor deze omslag in het kijken. Monet schilderde hetzelfde tafereel keer op keer, bij wisselend licht en weer. Pissarro bracht het land en de stad in beeld met een rustige, gelijkmatige toets. Zij schilderden de wereld zoals het oog haar op dat moment ving, en zetten daarmee de deur open naar de moderne kunst.
Wie het impressionisme herkent, let op de losse, zichtbare toets, de heldere kleur en de gekleurde schaduw. De schilders werkten vaak buiten en in reeksen, om hetzelfde tafereel bij wisselend licht vast te leggen. Wat eerst als onaf werd afgewezen, groeide uit tot een breed gewaardeerde stroming en tot het begin van de moderne schilderkunst. Wat erop volgde staat onder het post-impressionisme; het verschil met het latere expressionisme is dat de impressionist schildert wat het oog ziet en de expressionist wat het gevoel ermee doet.





