Napoleon in Fontainebleau van Paul Delaroche toont de keizer terneergeslagen in een leunstoel op 31 maart 1814, kort voor zijn troonsafstand. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Napoleon in Fontainebleau, 31 maart 1814
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Napoleon in Fontainebleau, 31 maart 1814 (Napoléon à Fontainebleau, 31 mars 1814), 1840
historieschilderij / portret ten voeten uit · 180,5 × 137,5 cm (71,1 × 54,1 in)
Romantiek
Museum der bildenden Künste (meest gereproduceerde versie; autograaf origineel: Musée de l'Armée, Parijs), Leipzig
Catalogustekst
Paul Delaroche schilderde in 1840 Napoleon op het dieptepunt van zijn loopbaan. De keizer zit terneergeslagen in een leunstoel in een privévertrek van het paleis van Fontainebleau, op 31 maart 1814, de dag waarop de geallieerden Parijs binnentrokken. Een grijze kapotjas hangt over het witte uniform; de degen en de steek liggen terzijde. Kort na dit moment deed Napoleon afstand van de troon.
De kracht van het doek zit in de terughouding. Delaroche plaatst de figuur frontaal en dichtbij, met weinig decor: een tafel, papieren en het schemerige rood van het vertrek. Het gedempte licht valt over het gezicht en laat de blik in schaduw. De houding draagt het verhaal, de licht gebogen rug en de hand die niets meer vasthoudt. Delaroche, Frans historieschilder en hoofdfiguur van het historisme, koos niet het slagveld maar het uur waarop de wil wegvalt.
Van deze compositie bestaan meerdere autograafversies. De als origineel beschouwde uitvoering hangt in het Musée de l'Armée in Parijs en een andere in de Royal Collection in Osborne House; de Leipzig-versie is de meest gereproduceerde. Het werk staat in de romantiek en hoort bij Delaroches reeks Napoleon-taferelen, waartoe ook de overtocht van de Alpen uit 1850 behoort. Tijdgenoten prezen de psychologische lading, ongebruikelijk voor een onderwerp dat tot dan vooral heroïsch werd geschilderd.
De Leipzig-versie kwam in de stad via de zijdehandelaar Adolph Heinrich Schletter, die het werk rechtstreeks van Delaroche verwierf en zijn verzameling Franse schilderkunst in 1853 aan Leipzig naliet; die schenking vormde de grondslag van het huidige museum. Het doek maakt nu deel uit van de collectie van het Museum der bildenden Künste in Leipzig. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De romantiek zocht in de eerste helft van de negentiende eeuw het verhevene, de natuur en het gevoel. Weidse landschappen, dreigende storm en vervallen ruine roepen ontzag en weemoed op. De mens is er klein en alleen tegenover de oneindige natuur, die de schilders opvatten als een spiegel van de ziel. Tegenover de nuchtere rede stelde de stroming de verbeelding en de ervaring.
In deze verzameling staan Caspar David Friedrich, Thomas Cole en John Martin voor die houding. Friedrich schilderde stille figuren voor eindeloze luchten en zeeen. Cole bouwde weidse Amerikaanse landschappen op tot beelden van opkomst en verval. Martin gaf ramp en apocalyps een groots, theatraal decor. Hun licht en ruimte dragen een stille, bijna religieuze spanning die de latere landschapskunst diep heeft beinvloed.
Wie de romantiek herkent, let op de weidse ruimte, het dramatische licht en de kleine mens tegenover een overweldigende natuur. De stroming was een reactie op de nuchtere rede van de Verlichting en stelde daar gevoel en verbeelding tegenover. Haar opvatting van het landschap als drager van stemming en betekenis bleef de kunst van de negentiende en twintigste eeuw beinvloeden. Het realisme dat erop volgde, keerde de blik om: van het verhevene naar het gewone, van de storm naar de akker.
Bron: Hamburger Kunsthalle.
Meer van Paul Delaroche
Meer uit Romantiek
