Hippolyte-Paul Delaroche

Paul Delaroche (1797-1856) begon als landschapschilder, stapte over naar de historie en vond daar een formule die het publiek van de negentiende eeuw raakte: het geschiedkundige moment, geschilderd alsof het in een kamer gebeurt. Hij leerde bij Antoine-Jean Gros en studeerde aan de École des Beaux-Arts, waar hij later zelf een van de grootste ateliers van Parijs leidde.

Zijn onderwerp is meestal het uur voor de afloop. De terechtstelling van Lady Jane Grey toont een zeventienjarige met een blinddoek om, tastend naar het blok, omringd door mensen die niets kunnen doen. Napoleon zit in Fontainebleau na de nederlaag in een stoel, alleen, met de handen in de schoot. Delaroche liet het geweld weg en schilderde wat eromheen zit; daarin verschilt hij van de romantiek van Delacroix, die het geweld juist opzoekt en er de beweging van het doek uit haalt.

Hij was ook de schilder die de fotografie meteen serieus nam. Toen het daguerreotypieproces in 1839 werd gepresenteerd, schreef hij het rapport waarin hij het procédé aanbeval; de uitspraak dat de schilderkunst hierdoor dood zou zijn is hem later in de mond gelegd. Onder zijn leerlingen zit Jean-Léon Gérôme, die zijn manier van bouwen overnam en er de oudheid mee schilderde.

Werk van Delaroche hangt onder meer in de National Gallery in Londen, in de Walker Art Gallery in Liverpool en in het Louvre. De collectie van willem. volgt zijn vaste greep: het moment vlak voor of vlak na de gebeurtenis. Elk werk is als kunstdruk in een oplage van 100 beschikbaar.

Bron: collectietoelichtingen The National Gallery, Londen.