Stilleven met bloemen van Leo Gestel is een expressionistisch boeket uit omstreeks 1920, in krachtige, tegen elkaar gezette kleuren. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Stilleven met bloemen
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Stilleven met bloemen, ca. 1920
Stilleven · ca. 59,4 × 46,2 cm (ca. 23,4 × 18,2 in)
Expressionisme
Stedelijk Museum Amsterdam, Amsterdam
Catalogustekst
Stilleven met bloemen toont een boeket in volle bloei, dicht opeen tegen een donkere achtergrond. Leo Gestel schilderde het omstreeks 1920. Rood, geel en oranje dringen naar voren, met koelere paarse en blauwe tonen ertussen. De bloemen zijn niet afzonderlijk uitgewerkt, maar tot een dichte, kloppende massa samengebracht. Van een vaas of tafelrand is nauwelijks sprake; het boeket vult vrijwel het hele vlak.
Gestel zette de verf in brede, nadrukkelijke streken neer. De kleuren botsen, zonder verzachtende overgangen, zodat de bloemen oplichten in plaats van natuurgetrouw te worden weergegeven. Die vrije toets en de felle kleurcontrasten verraden de fauvistische inslag van zijn expressionisme, waarin de kleur zelf de vorm draagt. Vorm en omtrek wijken voor de kleur, en een blad of bloemkroon is soms met een enkele haal neergezet. De donkere achtergrond duwt de warme tonen naar de kijker toe.
Binnen het werk van Leo Gestel, die leefde van 1881 tot 1941, hoort dit stilleven bij de expressionistische fase die volgde op zijn vroege luministische landschappen en zijn kubistische experimenten rond 1913. Als een van de vernieuwers van de moderne Nederlandse kunst werkte hij in deze jaren in de kring van de Bergense School. Het werk kwam via het legaat van mevrouw G. Gestel-Overtoom uit Blaricum in de collectie terecht.
Vandaag hangt Stilleven met bloemen in de collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam, onder inventarisnummer A 9160. Bij willem. wordt het werk als kunstdruk in een beperkte oplage van honderd uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.


