Leo Gestel

Leo Gestel (1881-1941) leerde het vak van zijn vader, de tekenleraar Willem Gestel, en volgde daarna de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers in Amsterdam. Hij hoort tot de kleine groep Nederlandse schilders die de Europese vernieuwingen van het begin van de twintigste eeuw niet van een afstand volgde maar meteen toepaste.

In tien jaar tijd doorliep hij bijna het hele repertoire. Rond 1908 werkte hij luministisch, met losse toetsen zuivere kleur; kort daarna volgden fauvistische landschappen waarin de kleur alle band met de waarneming verliest. Vanaf 1913 werd zijn werk kubistisch, opgebouwd uit hoekige vlakken, om in de jaren twintig weer figuratiever te worden. Die snelle wisselingen zijn geen besluiteloosheid: Gestel gebruikte elke stijl om iets anders te onderzoeken.

Hij werkte in Amsterdam, in Bergen in Noord-Holland en in Blaricum. In Bergen sloot hij zich aan bij de kring schilders die daar rond 1915 het Nederlandse expressionisme vormgaf. Een reis naar Mallorca in 1914 leverde een reeks doeken op waarin het zuidelijke licht zijn palet opnieuw opende. Zijn werk bleef daarna herkenbaar Nederlands van onderwerp: boomgaarden, dorpen, havens en het licht boven het water.

Werk van Gestel bevindt zich onder meer in Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, in Kunstmuseum Den Haag en in het Van Gogh Museum. De collectie van willem. laat de sprongen zien: de vroege luministische landschappen, de felle jaren rond 1911, en het latere werk waarin de vorm weer terugkeert. Elk werk is als kunstdruk in een oplage van 100 beschikbaar.

Bron: collectietoelichtingen Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam.