Paul Klee

Paul Klee (1879-1940) groeide op in een muzikaal gezin bij Bern, speelde zijn leven lang viool en twijfelde lang tussen muziek en beeldende kunst. Hij studeerde in München bij Franz von Stuck en maakte tot ver in zijn dertigste vrijwel alleen tekeningen en etsen. De kleur kwam in 1914, tijdens een reis van twee weken naar Tunesië.

Hij noteerde daar dat kleur hem in bezit had genomen en dat hij niet meer achter haar aan hoefde te lopen. Vanaf dat moment bestaat zijn werk uit velden gekleurd vlak waarin een tekening ligt, of uit rasters van kleur zonder tekening. Klee werkte klein, vaak op papier, en gebruikte materialen door elkaar: aquarel op gips, olie op gaas, spuitwerk over een sjabloon.

Van 1921 tot 1931 gaf hij les aan het Bauhaus, waar hij zijn onderwijs uitschreef tot een omvangrijke theorie over vorm, beweging en kleur. Zijn eigen beelden bleven daarbij vrij en licht: een kat met een vogel in het hoofd, vissen in het donker. In 1933 werd hij door de nationaalsocialisten ontslagen en keerde hij terug naar Bern. Hij overleed in 1940 aan sclerodermie.

Werk van Klee hangt onder meer in het Museum of Modern Art in New York, in het Philadelphia Museum of Art en in de Nationale Galerie in Praag. De collectie van willem. toont drie kanten: het tropische woud, de vissen in het donker en de kat met de vogel. Elk werk is als kunstdruk in een oplage van 100 beschikbaar.

Bron: collectietoelichtingen The Museum of Modern Art, New York.