Tropisch woud van Paul Klee uit 1915 vertaalt een woud naar een mozaïek van kleur, geschilderd na zijn beslissende reis naar Tunesië. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Tropisch woud
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Tropisch woud (Tropischer Wald), 1915
Landschap (abstract-figuratief) · 23,2 × 17,5 cm (9,1 × 6,9 in)
Expressionisme
National Gallery Prague (Národní galerie Praha), Praag, inv. O 15516
Catalogustekst
Tropisch woud toont een gestileerd woud dat volledig is opgebouwd uit kleine gekleurde vlakken en losse tekens. Paul Klee maakte het werk in 1915, oorspronkelijk onder de titel Tropischer Wald. Bladeren, stammen en ondergroei zijn teruggebracht tot een raster van kleurvelden, waartussen dunne lijnen de vorm van planten aanduiden.
Klee zette de vlakken naast elkaar zonder omtreklijn die de vormen sluit. De kleuren lopen van warme oker en rood naar groen en blauw, en de overgangen bepalen waar het ene blad ophoudt en het volgende begint. Vermoedelijk gaat het om een aquarel op papier, ongeveer 23 bij 17,5 centimeter, een klein en ingehouden formaat. Die manier van werken, een beeld opbouwen uit gekleurde velden, komt rechtstreeks voort uit zijn reis naar Tunesië in het voorjaar van 1914.
Op die reis, samen met de schilders August Macke en Louis Moilliet, kwam Klee tot de overtuiging dat kleur voortaan zijn middel was. Terug in München werkte hij het geziene om tot rasters van kleur, waarvan Tropisch woud een vroeg voorbeeld is. Klee stond in die jaren dicht bij de kring van Der Blaue Reiter, de Münchense groep binnen het expressionisme waarmee hij in 1912 had geëxposeerd. Macke sneuvelde in september 1914 aan het front, enkele maanden voordat dit werk ontstond.
Tropisch woud maakt deel uit van de verzameling van de Národní galerie Praha, de National Gallery Prague in Tsjechië. Wie het werk in de context van de collectie wil bekijken, vindt het bij de collectie van de National Gallery Prague. Bij willem. wordt Tropisch woud als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.




