Landschap bij Céret van Chaïm Soutine toont het gelijknamige stadje in de Pyreneeën dat onder wervelende verfstreken lijkt op te bokken. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Landschap bij Céret
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Landschap bij Céret (Paysage à Céret), ca. 1920–1921
Landschap · 55,9 × 83,8 cm (33,0 × 22,0 in)
Expressionisme
Tate, Londen, inv. T00692
Catalogustekst
Landschap bij Céret toont een heuvellandschap waarin het stadje Céret onder de verfstreken lijkt op te bokken. Bomen, huizen en hellingen zijn tot één wervelend weefsel verknoopt. Chaïm Soutine (1893-1943) schilderde het doek omstreeks 1920-1921 in het stadje Céret, in de Pyrénées-Orientales. Het werk is liggend, 55,9 bij 83,8 centimeter. De horizon staat schuin en de grond kantelt naar de kijker toe.
De verf ligt dik en in gejaagde streken op het doek. Soutine bracht het landschap aan met een geladen toets die alles in beweging zet: takken, daken en hellingen buigen dezelfde kant op. De kleuren botsen, met donkergroen, oker en rood die door elkaar schuiven. Recht en horizontaal blijft er weinig, en het stadje Céret lost bijna op in de omringende natuur. De toets is overal zichtbaar gelaten.
Landschap bij Céret hoort bij de reeks landschappen die Soutine tussen 1919 en 1922 in het stadje Céret schilderde. Hij verbleef er langere tijd, ver van Parijs, en maakte er tientallen doeken waarin het heuvelland telkens terugkeert. Van deze reeks bestaan meerdere versies met Céret als onderwerp, elk met een eigen uitsnede en toets. De vervormde vormen en de geladen toets plaatsen het werk in het expressionisme.
Het doek bevindt zich in Tate in Londen, dat het onder inventarisnummer T00692 bewaart. Tate kocht het werk in 1964 aan, waarna het deel ging uitmaken van de nationale verzameling moderne kunst. Het is een van de Céret-landschappen in de collectie van Tate. Bij willem. is Landschap bij Céret als kunstdruk in een oplage van honderd genummerde exemplaren verkrijgbaar, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.





