Vismagie

Vismagie toont een onderwaterwereld waarin vissen, menselijke figuren, bloemen en een klokkentoren door donker water zweven. Paul Klee schilderde het in 1925, in de jaren dat hij lesgaf aan het Bauhaus. De voorstelling ligt op een bijna zwart oppervlak dat het hele doek bedekt. Klee bracht het aan in olieverf en waterverf op doek op karton, op een formaat van 77,2 bij 98,4 centimeter.

Onder de zwarte deklaag ligt een grond van kleuren die Klee zichtbaar maakte door in de verf te krassen en te schrijven. Zo tekenen de vissen, de bloemvormen en de wijzerplaat zich als lichtende lijnen af tegen het donker. In het midden van het doek is een vierkant stukje mousseline op het linnen geplakt. Een lange diagonale lijn loopt vanaf dat vlak naar de top van de klokkentoren, alsof ze het gaas als een gordijn kan wegtrekken.

Het werk hoort bij de schilderijen uit Klees Bauhaus-periode, toen hij zijn kleurtheorie en vormleer aan studenten doorgaf. In Vismagie houdt hij het midden tussen herkenbare dingen en vrije tekens, zonder naar volledige abstractie over te gaan. Die zwevende, raadselachtige beeldtaal maakte hem tot een ijkpunt voor de surrealisten, die in ditzelfde jaar in Parijs voor het eerst als groep exposeerden.

Sinds 1950 maakt Vismagie deel uit van de collectie van het Philadelphia Museum of Art, dat het ontving als onderdeel van de verzameling van Louise en Walter Arensberg. Het draagt het inventarisnummer 1950-134-112 en is te zien in de collectie van het Philadelphia Museum of Art. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.