Namiddagzon van Leo Gestel is een vroeg luministisch landschap uit 1908, met de warme namiddagzon boven een heideveld en een zandweg. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Namiddagzon
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Namiddagzon, 1908
Landschap · 41 × 50 cm (16,1 × 19,7 in)
Neo-impressionisme
Kröller-Müller Museum, Otterlo
Catalogustekst
Namiddagzon toont een heidelandschap in het late licht van een zomerse middag, met een zandweg die het vlakke terrein doorsnijdt. De zon staat laag en warm, zodat de heide en de begroeiing langs de weg oplichten in geel, oker en paars. Leo Gestel schilderde het doek in 1908, toen hij begin twintig was en in de open lucht naar het zonlicht werkte.
Het beeld is opgebouwd uit stippen en korte toetsen zuivere kleur, naast elkaar gezet zodat ze op afstand tot een trillend oppervlak versmelten. Gestel mengde de kleuren niet op het palet maar liet het oog ze mengen, een werkwijze die hij aan het neo-impressionisme ontleende. De namiddagzon bepaalt de hele kleurstelling: waar het licht valt liggen de warme tonen, in de schaduwen langs de weg staan koelere blauw- en paarstinten. De toets is klein en regelmatig, de verf dun opgebracht, zodat het doek plaatselijk door de kleur heen schemert.
Namiddagzon hoort bij de vroege, luministische landschappen waarmee Gestel omstreeks 1907-1909 naam maakte, jaren voordat hij rond 1913 met het kubisme experimenteerde en daarna expressionistisch ging werken. Het doek is rechtsonder gesigneerd en gedateerd, Leo Gestel 08, met op de achterzijde de titel in zijn eigen hand genoteerd. Het werk kwam terecht in de collectie die Helene Kröller-Müller in het begin van de twintigste eeuw bijeenbracht, waar het onder inventarisnummer KM 105.738 wordt bewaard.
Het origineel bevindt zich in het Kröller-Müller Museum in Otterlo, aan de rand van de Hoge Veluwe. Wie het doek wil terugzien, vindt het in de collectie van het Kröller-Müller Museum. Bij willem. wordt Namiddagzon als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het neo-impressionisme ontstond in de jaren tachtig van de negentiende eeuw als een strengere voortzetting van het impressionisme. De schilders bouwden het beeld op uit fijne stippen zuivere, ongemengde kleur. Die punten mengen zich pas in het oog van de kijker tot licht en vorm. De methode is systematisch en berust op de kleurenleer van die tijd; het resultaat is helder en trillend.
In deze verzameling staan Paul Signac, Henri-Edmond Cross en Jan Toorop voor deze stiptechniek, ook wel pointillisme genoemd. Signac en Cross brachten de kust en het zuiden in beeld, badend in zonlicht. Toorop paste de techniek een tijd toe op zijn Zeeuwse landschappen en zeegezichten. Het neo-impressionisme maakte van kleur een zaak van methode en licht, en bereidde de vrije kleur van de moderne kunst voor.
Wie het neo-impressionisme herkent, let op het regelmatige patroon van kleine, losse stippen en op de heldere, haast trillende kleur. De techniek vroeg geduld en berekening, waardoor elk doek langzaam en overwogen tot stand kwam. Al hield de strenge methode niet lang stand, de bevrijding van de kleur die zij inzette, werkte rechtstreeks door in het fauvisme en de vroege abstractie. Het verschil met het impressionisme is de methode: waar de impressionist de toets uit de hand laat komen, zet de neo-impressionist elke stip volgens de kleurenleer.
Bron: Kroller-Muller Museum.


