Compositie met rood, blauw en geel is Mondriaans bekendste doek: een rood veld beheerst het zwart-witte raster van De Stijl. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Compositie met rood, blauw en geel
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Compositie met rood, blauw en geel (Composition with Red, Blue and Yellow), 1930
Abstracte compositie · 45 × 45 cm (17,7 × 17,7 inch)
De Stijl
Kunsthaus Zürich, Zürich, inv. 1987/0028
Catalogustekst
Piet Mondriaan voltooide Compositie met rood, blauw en geel in 1930, tijdens zijn jaren in Parijs. Het doek meet 46 bij 46 centimeter en geldt als een van de bekendste voorbeelden van het neoplasticisme. Een zwart raster van enkele brede lijnen verdeelt het vlak. Rechtsboven vult een groot rood vlak bijna een kwart van het oppervlak; daarnaast liggen een kleiner blauw en een smal geel veld, terwijl de overige vakken wit blijven.
De compositie berust op een strak principe. Mondriaan beperkte zijn beeldtaal tot de horizontaal en de verticaal en tot de drie primaire kleuren rood, geel en blauw, aangevuld met zwart, wit en grijs. Diagonalen, rondingen en herkenbare vormen liet hij weg. De zwarte lijnen zijn met de hand getrokken en verschillen onderling licht in breedte; de kleurvlakken zijn dekkend en vlak opgezet, zonder zichtbare penseelstreek. Door één vlak groot te maken en de andere klein te houden, zocht hij een evenwicht dat niet op symmetrie berust.
Binnen het oeuvre hoort het doek bij de vierkante composities die Mondriaan in de jaren twintig en dertig maakte, nadat hij zijn figuratieve werk volledig had losgelaten. De verhouding tussen een dominant rood en enkele kleine kleuraccenten keert in die reeks telkens anders terug. Het formaat is bescheiden, maar het werk wordt vaak aangehaald als toonbeeld van De Stijl, de Nederlandse beweging waaraan Mondriaan zijn theorie van de Nieuwe Beelding verbond.
De Zwitserse architect Alfred Roth bezat het schilderij en schonk het in 1987 aan het Kunsthaus Zürich, waar het is opgenomen in de collectie klassieke moderne kunst van het Kunsthaus Zürich. Bij willem. is het werk als kunstdruk in een beperkte oplage verkrijgbaar, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De Stijl was een Nederlandse beweging die in 1917 rond het gelijknamige tijdschrift ontstond. Zij streefde naar een strenge, universele harmonie. Alleen rechte lijnen, rechte hoeken en de kleuren rood, geel en blauw bleven over, naast zwart, wit en grijs. Elk vlak weegt in evenwicht tegen het andere. De beweging wilde die orde niet tot het schilderij beperken, maar doortrekken naar meubel, huis en stad.
In deze verzameling staan Piet Mondriaan en Theo van Doesburg voor deze abstractie. Mondriaan werkte stap voor stap toe naar zijn ruiten van lijn en kleur. Van Doesburg verspreidde de ideeen door heel Europa en bracht later de diagonaal in het spel. De Stijl is een Nederlandse bijdrage aan de moderne kunst die doorwerkt in kunst, ontwerp en architectuur.
Wie De Stijl herkent, let op de zwarte lijnen, de rechte hoeken en de drie primaire kleuren tegen wit en grijs. De beweging was geen losse groep schilders maar een program dat schilderkunst, meubel en architectuur wilde verenigen. Vanuit Nederland verspreidden de ideeen zich over Europa en zij zijn tot ver buiten Nederland herkenbaar gebleven. Verwant is het suprematisme van Malevitsj uit dezelfde jaren; het verschil is dat het suprematisme de vormen vrij laat zweven en De Stijl ze in een raster van rechte hoeken bindt.
Bron: Kunstmuseum Den Haag.
Meer van Piet Mondriaan
Meer uit De Stijl