Bloeiende appelboom van Piet Mondriaan uit 1912 is een sleutelwerk richting de abstractie, waarin tak en bloesem verdwijnen in ritmisch gebogen lijnen. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De bloeiende appelboom
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De bloeiende appelboom, 1912
Landschap · 78,5 × 107,5 cm (30,9 × 42,3 inch)
Kubisme
Kunstmuseum Den Haag, Den Haag, inv. 0332113
Catalogustekst
De bloeiende appelboom lost op in een web van korte, gebogen halen. Piet Mondriaan schilderde het doek in 1912, kort na zijn vestiging in Parijs; het meet 78,5 bij 107,5 cm en hangt in Kunstmuseum Den Haag. De tak- en bloesemvormen zijn zo ver teruggebracht dat de boom nauwelijks nog als boom te herkennen is; wat overblijft is een dicht patroon van halen die dezelfde richting zoeken en zich in het midden verdichten. Rondom loopt het beeld uit in lichtere, opener partijen, zodat de vorm een ovale kern krijgt.
De kleur is teruggebracht tot gedempte tonen oker, grijs en groen, dicht bij elkaar gehouden zodat niets de aandacht van de structuur wegtrekt. Mondriaan bouwde het beeld op uit ondiepe streken zonder ruimtewerking, een ordening die hij ontleende aan het kubisme van Picasso en Braque, dat hij in Parijs voor het eerst van dichtbij zag. De horizontale en verticale nadruk die zijn latere werk zou beheersen, klinkt hier al door in de manier waarop de lijnen zich schikken.
Het werk hoort bij de doeken waarmee Mondriaan de figuratie stap voor stap losliet. Zijn verhuizing naar Parijs in 1912 was daarin beslissend: daar betrok hij een atelier aan de rue du Départ en werkte hij tussen de kubisten aan wie hij zijn nieuwe ordening ontleende. In het najaar van datzelfde jaar toonde de Moderne Kunstkring zijn kubistisch geordende doeken in het Stedelijk Museum in Amsterdam, waar het Nederlandse publiek zag hoever hij zich van het landschap had verwijderd.
Bloeiende appelboom meet 78,5 bij 107,5 centimeter en hoort tot de kern van de Mondriaan-verzameling van Kunstmuseum Den Haag. Daar hangt het als scharnierpunt tussen zijn Hollandse jaren en de abstractie die volgde. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het kubisme brak vanaf 1907 in Parijs de vorm open in facetten en toonde een voorwerp vanuit meerdere gezichtspunten tegelijk. Ruimte en tijd raken zo in het platte vlak verweven. In Rusland ontstond kort daarna het kubo-futurisme, dat aan die ontleding de beweging en de energie van de moderne, machinale tijd toevoegde. Beide stromingen maakten de weg vrij naar de volledige abstractie.
In deze verzameling staan onder anderen Juan Gris, Jean Metzinger en Ivan Kliun voor deze vernieuwing. Gris gaf het kubisme een heldere, haast bouwkundige orde. Metzinger verbond de facetten met een fijne kleur. Kliun bracht de Russische variant naar de rand van het suprematisme. Zij ontleedden het zichtbare en gaven de schilderkunst een geheel nieuwe grammatica van vorm en ruimte.
Wie het kubisme herkent, let op de opgebroken vorm, de facetten en de gedempte, aardse kleuren van de vroege jaren. Het kubo-futurisme voegde daar meer kleur, ritme en beweging aan toe. Samen vormden zij de scharnier tussen de herkenbare wereld en de volledige abstractie, en hun ontleding van vorm en ruimte bleef de hele eeuw doorwerken. Het suprematisme zette de volgende stap: waar het kubisme het voorwerp ontleedt maar herkenbaar houdt, laat het suprematisme het voorwerp helemaal los.
Meer van Piet Mondriaan
Meer uit Kubisme / Kubo-Futurisme
