De slijper toont een messenslijper aan zijn wiel, opgebroken in flikkerende, metaalachtige facetten die de beweging zichtbaar maken. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De slijper
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De slijper (The Knife Grinder (Principle of Glittering)), 1912–1913
Figuurstuk · 79,5 × 79,5 cm (31,3 × 31,3 inch)
Kubo-Futurisme
Yale University Art Gallery, New Haven, inv. 1941.553
Catalogustekst
De slijper toont een messenslijper aan zijn wiel, maar de figuur is opgebroken in tientallen herhaalde facetten. Handen, voet, wiel en gezicht keren meermaals terug, iets verschoven, zodat de beweging zelf zichtbaar wordt. Malevitsj gaf het werk de ondertitel Principe van het flikkeren. Hij schilderde het omstreeks 1912 tot 1913, olieverf op doek, 79,5 bij 79,5 centimeter.
Het beeld glinstert van metaalachtige grijzen, blauwen en okers, met scherpe lichtranden langs elk facet. Malevitsj verbond het Franse kubisme met het Italiaanse futurisme, dat de snelheid en de machine tot onderwerp maakte. De herhaling van vormen zet de handeling in de tijd, alsof meerdere momenten over elkaar liggen. Ritme en flikkering vervangen de rust van het stilstaande beeld. De vorm van de slijper lost daardoor bijna op in een waaier van scherven en lichtflitsen, waarin het oog de beweging zelf volgt.
De slijper hoort bij het kubo-futurisme, de Russische variant waarin Malevitsj kort voor het suprematisme werkte. De ontleding van beweging in facetten bracht hem dichter bij een schilderkunst waarin de vorm zich van het onderwerp losmaakt. Het werk is een van de sterkste uit die overgangsjaren en wordt bij willem. als kunstdruk uitgevoerd. Malevitsj toonde het werk omstreeks 1913 en rekende het zelf tot zijn belangrijkste kubo-futuristische doeken.
De slijper kwam in 1941 als schenking van de Société Anonyme in de Yale University Art Gallery in New Haven. Bij willem. wordt het in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het kubisme brak vanaf 1907 in Parijs de vorm open in facetten en toonde een voorwerp vanuit meerdere gezichtspunten tegelijk. Ruimte en tijd raken zo in het platte vlak verweven. In Rusland ontstond kort daarna het kubo-futurisme, dat aan die ontleding de beweging en de energie van de moderne, machinale tijd toevoegde. Beide stromingen maakten de weg vrij naar de volledige abstractie.
In deze verzameling staan onder anderen Juan Gris, Jean Metzinger en Ivan Kliun voor deze vernieuwing. Gris gaf het kubisme een heldere, haast bouwkundige orde. Metzinger verbond de facetten met een fijne kleur. Kliun bracht de Russische variant naar de rand van het suprematisme. Zij ontleedden het zichtbare en gaven de schilderkunst een geheel nieuwe grammatica van vorm en ruimte.
Wie het kubisme herkent, let op de opgebroken vorm, de facetten en de gedempte, aardse kleuren van de vroege jaren. Het kubo-futurisme voegde daar meer kleur, ritme en beweging aan toe. Samen vormden zij de scharnier tussen de herkenbare wereld en de volledige abstractie, en hun ontleding van vorm en ruimte bleef de hele eeuw doorwerken. Het suprematisme zette de volgende stap: waar het kubisme het voorwerp ontleedt maar herkenbaar houdt, laat het suprematisme het voorwerp helemaal los.
Meer van Kasimir Malevitsj
