Gitaar voor de zee is een van Juan Gris' laatste werken uit 1925, een gitaar voor een open raam in heldere, vlakke kleurvlakken. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Gitaar voor de zee
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Gitaar voor de zee (La guitare devant la mer), 1925
Stilleven · 54 × 65 cm (21,3 × 25,6 inch)
Kubisme
Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, Madrid, inv. AS05286
Catalogustekst
Vlakke, strak begrensde kleurvlakken bouwen bij Juan Gris het hele beeld op. In Gitaar voor de zee, oorspronkelijk La guitare devant la mer, brengt hij een gitaar op een tafel, een open raam en de zee daarachter terug tot heldere segmenten die in elkaar grijpen. Gris schilderde het werk in oktober en november 1925 in het zuiden van Frankrijk. Bruin, okergeel en blauw liggen naast elkaar zonder in elkaar over te vloeien.
Gris werkte volgens de codes van het synthetische kubisme, waarin het onderwerp uit platte, herkenbare fragmenten wordt samengesteld in plaats van uit opgebroken facetten. Binnen dat systeem bracht hij het interieur van het atelier en het uitzicht naar buiten samen op een enkel vlak. Het stilleven met de gitaar staat voor het geopende venster, waarachter een strook zee en lucht ligt. De overgang tussen binnen en buiten regelde hij met wisselende schaalgroottes en met vlakken die onder verschillende hoeken over elkaar schuiven. Het doek meet 54 bij 65 centimeter.
Gitaar voor de zee behoort tot de laatste jaren van Gris, die in 1927 op veertigjarige leeftijd overleed. In deze periode zocht hij een rustiger en strakker geordend kubisme, waarin kleur en verhouding de opbouw dragen. Het stilleven voor een open venster is een genre dat hij in deze jaren herhaaldelijk uitwerkte.
Het werk kwam in 1988 in de collectie van het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía in Madrid, afkomstig uit de overgedragen fondsen van het voormalige Museo Español de Arte Contemporáneo, en draagt daar inventarisnummer AS05286. De herkomst en de technische documentatie zijn na te lezen in de collectie van het Museo Reina Sofía. Bij willem. wordt Gitaar voor de zee als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het kubisme brak vanaf 1907 in Parijs de vorm open in facetten en toonde een voorwerp vanuit meerdere gezichtspunten tegelijk. Ruimte en tijd raken zo in het platte vlak verweven. In Rusland ontstond kort daarna het kubo-futurisme, dat aan die ontleding de beweging en de energie van de moderne, machinale tijd toevoegde. Beide stromingen maakten de weg vrij naar de volledige abstractie.
In deze verzameling staan onder anderen Juan Gris, Jean Metzinger en Ivan Kliun voor deze vernieuwing. Gris gaf het kubisme een heldere, haast bouwkundige orde. Metzinger verbond de facetten met een fijne kleur. Kliun bracht de Russische variant naar de rand van het suprematisme. Zij ontleedden het zichtbare en gaven de schilderkunst een geheel nieuwe grammatica van vorm en ruimte.
Wie het kubisme herkent, let op de opgebroken vorm, de facetten en de gedempte, aardse kleuren van de vroege jaren. Het kubo-futurisme voegde daar meer kleur, ritme en beweging aan toe. Samen vormden zij de scharnier tussen de herkenbare wereld en de volledige abstractie, en hun ontleding van vorm en ruimte bleef de hele eeuw doorwerken. Het suprematisme zette de volgende stap: waar het kubisme het voorwerp ontleedt maar herkenbaar houdt, laat het suprematisme het voorwerp helemaal los.
Meer van Juan Gris
Meer uit Kubisme / Kubo-Futurisme
