De Egyptische weduwe van Alma-Tadema is een vroeg Egyptisch rouwtafereel uit 1872, gesitueerd in de tijd van keizer Diocletianus. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De Egyptische weduwe
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De Egyptische weduwe (An Egyptian Widow in the Time of Diocletian), 1872
Historiestuk / interieurtafereel · 74,9 × 99,1 cm (29,5 × 39,0 in)
Historisme
Rijksmuseum, Amsterdam, inv. SK-A-2427
Catalogustekst
De Egyptische weduwe toont een knielende vrouw bij de beschilderde mummiekist van haar overleden man. Sir Lawrence Alma-Tadema schilderde het tafereel in 1872 en plaatste het in Egypte ten tijde van keizer Diocletianus. Rechts zitten priesters met een harp; een sarcofaag staat gereed voor de dodenwake. De vrouw buigt het hoofd en houdt de handen in de schoot, terwijl het rouwritueel om haar heen zijn gang gaat.
Alma-Tadema ordende de compositie in een strakke horizontale lijn, met de weduwe als stil middelpunt tegen een wand vol hiërogliefen. Alma-Tadema schilderde het in olieverf op een houten paneel, waarop hij de gladde huid, het beschilderde hout en het glanzende metaal met archeologische nauwkeurigheid weergaf. Voor de decors bestudeerde hij Egyptische voorwerpen en reliëfs, zodat kleding, meubels en muurschilderingen kloppen met wat destijds bekend was. Het gedempte licht valt van links en houdt de kleuren ingehouden, in bruin, oker en diep rood.
Binnen zijn oeuvre hoort De Egyptische weduwe bij de vroege Egyptische onderwerpen, die voorafgingen aan de Romeinse taferelen waarmee hij later bekend werd. Het sluit aan bij de negentiende-eeuwse historieschilderkunst, waarin schilders de oudheid met documentaire zorg reconstrueerden. Het paneel meet 74,9 bij 99,1 centimeter en kwam in 1909 als schenking van het echtpaar Drucker-Fraser bij het museum, dat in die jaren zijn negentiende-eeuwse collectie uitbreidde. Alma-Tadema gold toen al als een gevierd schilder in Engeland.
Vandaag hangt De Egyptische weduwe in de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam, met inventarisnummer SK-A-2427. Bij willem. wordt het werk als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het historisme bracht in de negentiende eeuw de geschiedenis groots en gedetailleerd in beeld. Kostuums, wapens en interieurs zijn met grote zorg naar de bronnen weergegeven. Een enkel moment uit het verleden krijgt de spanning van een toneelstuk, waarin een heel verhaal besloten ligt. De stroming sloot aan bij het groeiende besef van nationale geschiedenis en werd veel getoond op de grote salons.
In deze verzameling staan Jan Matejko, Jean-Leon Gerome en Lawrence Alma-Tadema voor deze verhalende schilderkunst. Matejko bracht de sleutelmomenten van de Poolse geschiedenis op enorme doeken. Gerome schilderde de oudheid en het Oosten met scherpe precisie. Alma-Tadema riep het dagelijks leven van Rome en Griekenland tot in het marmer nauwkeurig op. Zij lieten het verleden voor een breed publiek herleven.
Wie het historisme herkent, let op de zorgvuldig weergegeven kostuums, wapens en gebouwen en op de theatrale, verhalende opzet. De stroming beleefde haar hoogtepunt op de grote salons en in de nationale musea van de negentiende eeuw. Al raakte de smaak later op de moderne kunst gericht, deze doeken bepaalden lang het beeld dat een breed publiek van de geschiedenis had. Verwant is de romantiek, die het verleden eveneens groots verbeeldde; het verschil is dat de romantiek de stemming zoekt en het historisme de gebeurtenis, tot in het kostuum gedocumenteerd.
Bron: Muzeum Narodowe, Warschau.
Meer van Sir Lawrence Alma-Tadema
Meer uit Historisme
