De levensdans van Edvard Munch is het werk waarin hij zijn Frieze of Life samenvatte, geschilderd in olieverf op groot formaat rond 1900. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De levensdans
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De levensdans (Livets dans), 1899–1900
Figuurstuk · 125 × 191 cm (49,2 × 75,2 in)
Expressionisme
Nasjonalmuseet (inv. NG.M.00941), Oslo, inv. NG.M.00941
Catalogustekst
In een lichte zomernacht dansen paren op het gras naast de fjord, aan de kust bij Åsgårdstrand waar Munch zijn zomers doorbracht. De levensdans, in het Noors Livets dans, ontstond tussen 1899 en 1900 en brengt dat tafereel in beeld, met de maan die een gele baan over het water legt. Het doek meet 125 bij 191 centimeter en is in olieverf uitgevoerd.
Munch bouwt de voorstelling op rond drie vrouwen. Centraal danst een paar, de vrouw in het rood tegen een man in het zwart; links staat een vrouw in het wit, rechts een vrouw in het zwart. De drie kleuren staan voor jeugd, hartstocht en dood. De verf is dun en vloeiend aangebracht, met lange streken die de dansende paren op de achtergrond tot vage silhouetten maken. De omtrekken zijn zacht en de kleurvlakken groot, en het licht komt van de maan en van de bleke lucht boven de horizon.
Binnen Munchs oeuvre geldt De levensdans als een hoogtepunt en samenvatting van de Livsfrisen, de reeks waarin hij liefde, angst en dood met elkaar verbond. Het werk behoort tot het expressionisme, de stroming die de innerlijke gemoedstoestand boven een natuurgetrouwe weergave stelt. Olaf Schou kocht het schilderij in 1910 op Munchs tentoonstelling in het Dioramalokalet en schonk het datzelfde jaar aan de nationale collectie.
Vandaag hangt De levensdans in de collectie van het Nasjonalmuseet in Oslo, onder inventarisnummer NG.M.00941. Het doek geldt er als een van de kernwerken uit Munchs vroege periode. Bij willem. is het werk als kunstdruk in een oplage van honderd genummerde exemplaren te verwerven, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.
Meer van Edvard Munch
Meer uit Expressionisme
