Henri Rousseau liet in 1892 een dorpsplein vol dansende boeren het eeuwfeest van de Franse Republiek vieren, in zijn kenmerkende vlakke stijl. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Een eeuw onafhankelijkheid
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Een eeuw onafhankelijkheid (Un centenaire de l'Indépendance), 1892
Uniek schilderij, olieverf op doek · 111,8 × 158,1 cm (44,0 × 62,2 in)
Primitivisme
J. Paul Getty Museum (inv. 88.PA.58), Los Angeles, inv. 88.PA.58
Catalogustekst
Op een geïdealiseerd Frans dorpsplein danst een menigte boeren in een wijde kring. Henri Rousseau schilderde dit volksfeest in 1892, honderd jaar na het uitroepen van de Eerste Franse Republiek. De dansers voeren een farandole uit rond drie vrijheidsbomen, terwijl banieren wapperen en een wagen vol verklede muzikanten het plein op rijdt. Boven het tafereel spant zich een heldere lucht.
De compositie is vlak en gestileerd, kenmerkend voor Rousseau. Hij zette de figuren in een strak ritme naast elkaar, zonder de dansers in ruimtelijke diepte op te lossen. Twee allegorische vrouwenfiguren, de Eerste en de Derde Republiek, staan tussen de boeren en dragen de driekleur en de vlag van Parijs. De kleuren zijn helder en zonder halftonen aangebracht, elk element scherp begrensd. Rousseau was autodidact en werkte buiten de academische regels om, wat deze directe helderheid verklaart.
Binnen het oeuvre van Rousseau, bekend onder de bijnaam Le Douanier, hoort dit werk bij zijn taferelen van het Franse volksleven, naast de jungles waarmee hij later beroemd werd. Het sluit aan bij de naïeve kunst en het Primitivisme, richtingen die de avant-garde pas in de vroege twintigste eeuw ging waarderen. Rousseau baseerde de dansscène op een prent uit een tijdschrift, de twee vlagdragende vrouwen voegde hij zelf toe. Het doek werd in 1988 door het museum verworven.
Vandaag hangt het werk in de collectie van het J. Paul Getty Museum in Los Angeles, onder inventarisnummer 88.PA.58. Bij willem. wordt Een eeuw onafhankelijkheid als kunstdruk in een beperkte oplage van honderd uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De naieve kunst, ook wel primitivisme genoemd, werkt buiten de academische regels om. Het beeld is vlak en scherp omlijnd, met een minutieuze aandacht voor elk onderdeel. Perspectief en verhouding volgen niet de leer, maar de eigen logica van de maker. Juist die directheid geeft het werk een heldere, eigen kracht die veel geschoolde kunstenaars is gaan boeien.
In deze verzameling staat Henri Rousseau, autodidact en bijgenaamd Le Douanier, voor deze zelfgekozen eenvoud. Hij schilderde dichte oerwouden en droomtaferelen die hij nooit met eigen ogen zag, maar ontleende aan de Parijse plantentuin, prentenboeken en tijdschriften. Eerst bespot, werd hij later bewonderd door de avant-garde rond Picasso. Zijn werk toonde dat een eigen, ongeschoolde blik tot grote, verbeeldingsrijke kunst kan leiden.
Wie de naieve kunst herkent, let op de vlakke opbouw, de scherpe omtrek en de eigenzinnige, niet-academische verhoudingen. Wat op onvermogen lijkt, is vaak een bewuste, heldere keuze die het beeld zijn eigen bekoring geeft. De waardering die Rousseau ten deel viel, opende de blik van de avant-garde voor volkskunst en voor het werk van ongeschoolde makers. Verwant is het post-impressionisme van Gauguin, dat dezelfde vlakke opbouw zocht; het verschil is dat Gauguin die eenvoud koos na een geschoolde start, en Rousseau haar nooit anders kende.
Meer van Henri Rousseau
Meer uit Primitivisme