In Het atelier van de schilder zette Gustave Courbet zichzelf in het midden, schilderend aan een landschap uit zijn geboortestreek. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Het atelier van de schilder
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Het atelier van de schilder (L'Atelier du peintre), 1855
Allegorisch groepsportret · 361 × 598 cm (142,1 × 235,4 in)
Realisme
Musée d'Orsay, Parijs, inv. RF 2257
Catalogustekst
In Ornans, het dorp in de Franche-Comté waar Gustave Courbet (1819-1877) werd geboren, ontstond in de winter van 1854-1855 Het atelier van de schilder. Courbet schilderde zichzelf in het midden van een ruim atelier, aan een ezel met een landschap uit het dal van de Loue, de rivier bij zijn geboortedorp. Achter hem staat een naakt model, naast de ezel kijkt een jongen toe, op de vloer ligt een witte kat. Het werk meet 361 bij 598 centimeter en is in olieverf op doek uitgevoerd.
De compositie valt in drie delen uiteen. Links staat een groep figuren uit alle lagen van de samenleving, rechts een gezelschap van vrienden en geestverwanten, onder wie Charles Baudelaire, die met een boek aan de rechterrand zit. Het licht valt op de schilder, het model en het doek op de ezel; beide groepen blijven in halfschaduw. De portretten rechts werkte Courbet uit naar eerdere portretten en naar foto's, omdat hij het doek volledig in Ornans maakte terwijl de afgebeelde personen in Parijs woonden.
De jury van de Wereldtentoonstelling van 1855 nam elf inzendingen van Courbet aan en wees dit doek af. Courbet liet daarop op eigen kosten een paviljoen bouwen aan de avenue Montaigne, vlak bij het tentoonstellingsterrein, en hing er een veertigtal eigen werken in. Hij noemde het het Pavillon du Réalisme; Het atelier van de schilder stond er als nummer 1 in de catalogus.
Het doek hangt in de collectie van het Musée d'Orsay in Parijs, onder inventarisnummer RF 2257. Na Courbets dood ging het over op zijn zuster Juliette; via de verzamelaar Victor Desfossés en een Parijse galerie kwam het in 1920 in staatsbezit. Een openbare inschrijving bracht het aankoopbedrag bijeen, en de Société des Amis du Louvre nam een deel voor haar rekening. Het werk werd toen aan het Louvre toegewezen en kwam in 1986 op zijn huidige plaats. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het realisme koos vanaf het midden van de negentiende eeuw de zichtbare, alledaagse werkelijkheid tot onderwerp, zonder haar te verfraaien. Arbeiders, straten en het gewone leven kwamen in beeld, geschilderd zoals ze waren. De toets is direct, de toon nuchter en aards. De stroming brak met het idee dat alleen verheven of historische onderwerpen een groot doek waardig waren.
In deze verzameling staan Gustave Courbet en George Bellows voor die keuze voor het echte. Courbet schilderde het plattelandsleven en de arbeid op ware grootte en dwong daarmee erkenning af. Bellows bracht een generatie later de rauwe, moderne stad in beeld, met de boksring, de haven en de bouwput. Beiden toonden de wereld op ooghoogte en gaven het gewone bestaan een plaats in de grote schilderkunst.
Wie het realisme herkent, let op het alledaagse onderwerp, de aardse kleuren en de directe, onopgesmukte weergave. De stroming was ook een maatschappelijke keuze: door arbeiders en armen groot in beeld te brengen, gaf zij hun een plaats die eerder was voorbehouden aan koningen en heiligen. Die houding baande de weg voor het impressionisme en voor de moderne schilderkunst van de stad. Het impressionisme nam het alledaagse onderwerp over, maar ruilde de vaste vorm en de aardse kleur in voor licht en toets.
Bron: Musee d'Orsay, Parijs.
Meer van Gustave Courbet
Meer uit Realisme
