Het hospitaal in Saint-Rémy toont de inrichting waar Vincent van Gogh in 1889 vrijwillig verbleef, gezien vanuit de tuin. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Het hospitaal van Saint-Rémy
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Het hospitaal van Saint-Rémy (L'Hôpital de Saint-Rémy), 1889
landschap met architectuur · 92,2 × 73,4 cm (36,3 × 28,9 in)
Post-Impressionisme
Hammer Museum (Armand Hammer Collection), Los Angeles
Catalogustekst
Het psychiatrisch hospitaal Saint-Paul-de-Mausole bij Saint-Rémy staat op deze verticale voorstelling ver terug achter een dichte gordel van bomen, gezien vanuit de tuin waar Vincent van Gogh dagelijks werkte. Van Gogh, Nederlands schilder van 1853 tot 1890, maakte het werk in 1889, kort nadat hij zich in mei van dat jaar vrijwillig in de inrichting had laten opnemen. Het gebouw met zijn okerkleurige muren en luiken vult slechts de onderste strook; het grootste deel van het doek gaat op aan lucht en gebladerte.
De boomkruinen krijgen in de compositie de meeste ruimte en reiken in korte, gedraaide toetsen tot boven de daklijst. Van Gogh bracht de verf in dikke lagen aan, met een reliëf dat de bomen en het struikgewas een tastbare beweging geeft. Het licht valt van boven en zet de gevel in een gedempte gloed; groen, oker en gebroken blauw vormen de hoofdtoon. De verticale opzet, ongebruikelijk voor een landschap, laat de bomen tot ver in het beeld doorlopen.
Het werk hoort bij de ongeveer honderdvijftig schilderijen die Van Gogh maakte tijdens zijn jaar in Saint-Rémy, waar de tuin en de gebouwen van de inrichting telkens terugkeerden als onderwerp. Binnen het post-impressionisme staat het voor zijn gewoonte om een bestaand motief in eigen toets en kleur te herzien. Het schilderij is een van de drie doeken van Van Gogh in de Armand Hammer Collection en wordt bewaard in het Hammer Museum in Los Angeles onder inventarisnummer AH.90.81; het is opgenomen in de collectie van het Hammer Museum.
Vandaag is het werk daar te zien als onderdeel van de vaste collectie. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het post-impressionisme bouwde in de late negentiende eeuw voort op het impressionisme, maar zocht meer structuur en zeggingskracht. Kleur werd zelfstandig ingezet, los van de natuurlijke tint, de toets nadrukkelijk en de vorm vereenvoudigd. Gevoel en idee wogen weer volop mee. De schilders wilden niet langer alleen het licht van een moment vangen, maar het beeld een eigen, blijvende opbouw geven.
In deze verzameling staan Vincent van Gogh en Paul Gauguin voor die stap. Van Gogh bracht de verf in dikke, wervelende streken aan en liet de kleur het gevoel dragen. Gauguin werkte in grote, vlakke kleurvlakken en zocht een eenvoudiger, symbolische vorm. Hun werk vormde de brug tussen het impressionisme en de moderne kunst en inspireerde de expressionisten en de fauves die na hen kwamen.
Wie het post-impressionisme herkent, let op de zelfstandige, vaak onnatuurlijke kleur, de nadrukkelijke toets en de vereenvoudigde, stevige vorm. De term bundelt kunstenaars die ieder een eigen weg gingen, maar de waarneming achter zich lieten om het beeld op te bouwen. Hun vondsten vormden het vertrekpunt voor vrijwel alle stromingen van de vroege twintigste eeuw. Het verschil met het impressionisme is de rol van de waarneming: die blijft het vertrekpunt, maar is niet langer het doel.
Bron: Van Gogh Museum, Amsterdam.


