Caféterras bij nacht van Vincent van Gogh was zijn eerste nachtstuk in de open lucht, een gaslicht terras in Arles. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Caféterras bij nacht (Place du Forum)
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Caféterras bij nacht (Place du Forum) (Terrasse du café le soir, Place du Forum), 1888
stadsgezicht (nachtgezicht) · 80,7 × 65,3 cm (31,8 × 25,7 in)
Post-Impressionisme
Kröller-Müller Museum, Otterlo, inv. KM 108.565
Catalogustekst
Op de Place du Forum in Arles schilderde Vincent van Gogh in september 1888 Caféterras bij nacht, het verlichte terras van een café onder een sterrenhemel. Het doek, olieverf van 80,7 bij 65,3 cm, hangt in het Kröller-Müller Museum in Otterlo. Een grote gele markies vangt het licht van de gaslamp en werpt het over de tafels, de stoelen en de keien van het plein. Gasten zitten in het warme schijnsel, terwijl een ober tussen de tafeltjes door loopt. Achter het terras verdwijnt de straat de blauwe nacht in, langs gevels waarboven de sterren staan.
Voor deze nachtelijke scène gebruikte Van Gogh geen zwart. Hij zette het warme geel, groen en oranje onder de markies tegenover het diepe blauw van de lucht en de donkere gevels op de achtergrond. Het werk meet 80,7 bij 65,3 centimeter en is olieverf op doek. Van Gogh schilderde het buiten en bij avond, omdat kleuren bij daglicht anders ogen dan in het donker. Aan zijn zus schreef hij hoe de nacht hem rijker en kleuriger voorkwam dan een tafereel in grijs en zwart.
Het is de eerste sterrenhemel in het oeuvre van Van Gogh en een van zijn vroegste nachtstukken die buiten ontstonden. Later astronomisch onderzoek toonde aan dat de stand van de sterren overeenkomt met de nacht van 16 op 17 september 1888 boven Arles. Het doek past binnen het Post-Impressionisme, waarin kleur en persoonlijke waarneming de natuurgetrouwe weergave vervingen. Het werk maakt deel uit van de Van Goghverzameling in de collectie van het Kröller-Müller Museum, bijeengebracht door Helene Kröller-Müller in de vroege twintigste eeuw.
In Otterlo behoort het doek tot de kernstukken van de Van Goghverzameling, na die van het Van Gogh Museum de grootste ter wereld. Bij willem. wordt Caféterras bij nacht als kunstreproductie in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het post-impressionisme bouwde in de late negentiende eeuw voort op het impressionisme, maar zocht meer structuur en zeggingskracht. Kleur werd zelfstandig ingezet, los van de natuurlijke tint, de toets nadrukkelijk en de vorm vereenvoudigd. Gevoel en idee wogen weer volop mee. De schilders wilden niet langer alleen het licht van een moment vangen, maar het beeld een eigen, blijvende opbouw geven.
In deze verzameling staan Vincent van Gogh en Paul Gauguin voor die stap. Van Gogh bracht de verf in dikke, wervelende streken aan en liet de kleur het gevoel dragen. Gauguin werkte in grote, vlakke kleurvlakken en zocht een eenvoudiger, symbolische vorm. Hun werk vormde de brug tussen het impressionisme en de moderne kunst en inspireerde de expressionisten en de fauves die na hen kwamen.
Wie het post-impressionisme herkent, let op de zelfstandige, vaak onnatuurlijke kleur, de nadrukkelijke toets en de vereenvoudigde, stevige vorm. De term bundelt kunstenaars die ieder een eigen weg gingen, maar de waarneming achter zich lieten om het beeld op te bouwen. Hun vondsten vormden het vertrekpunt voor vrijwel alle stromingen van de vroege twintigste eeuw. Het verschil met het impressionisme is de rol van de waarneming: die blijft het vertrekpunt, maar is niet langer het doel.
Bron: Van Gogh Museum, Amsterdam.
Meer van Vincent van Gogh
Meer uit Post-Impressionisme