Klimt vulde dit vierkante doek uit 1907 volledig met rode klaprozen en witte bloemen, een weide aan de Attersee zonder lucht of horizon. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Klaprozenveld
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Klaprozenveld (Blühender Mohn), 1907
Landschap · 110 × 110 cm (43,3 × 43,3 inch)
Jugendstil
Belvedere, Wenen, inv. 5166
Catalogustekst
Een weide vol rode klaprozen en witte bloemen vult het volledige vierkant. Er is geen lucht en geen horizon; het oog vindt geen rustpunt buiten de bloemen zelf. Klimt schilderde dit werk in 1907 tijdens een zomer aan de Attersee, het meer in het Salzkammergut waar hij jaar na jaar zijn vierkante landschappen maakte. Hij koos niet voor een panorama, maar voor een dicht fragment van de weide, van vlakbij gezien.
De voorstelling is opgebouwd uit korte, losse toetsen die als een tapijt van kleurstippen samenkomen. Het rood van de klaprozen ligt verspreid over een dichte groene ondergrond, met witte accenten ertussen. De Franse impressionisten brachten Klimt tot deze manier van kijken, al legde hij niet een vluchtig lichtmoment vast maar een blijvend beeld van de weide. Het vierkante formaat versterkt de indruk van een gesloten vlak dat aan alle zijden gelijk is.
Binnen de Wiener Secession, de beweging die Klimt in 1897 mee oprichtte, hoort het werk bij zijn reeks vierkante landschappen van de Attersee. Het bleef lang in particulier bezit: de industrieel Victor Zuckerkandl kocht het in 1908, en pas in 1957 kwam het via de verzamelaar Rudolf Leopold in de Oostenrijkse staatscollectie, in ruil voor werken van Egon Schiele. Vandaag hangt het in de collectie van het Belvedere in Wenen, onder inventarisnummer 5166.
Het schilderij meet 110 bij 110 centimeter en behoort tot de vaste collectie van het Belvedere. willem. voert het uit als kunstdruk in een beperkte oplage, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
De Jugendstil kwam rond 1900 op in heel Europa, onder namen als art nouveau en Wiener Secession. De stroming maakte van de vloeiende, golvende lijn het hart van het beeld. Planten, haren en ornament kronkelen in sierlijke vormen over het vlak, waarbij kunst en sierkunst in elkaar overlopen. Vorm en versiering wegen er zwaarder dan de diepte, zodat het beeld vlak en decoratief wordt opgebouwd.
In deze verzameling staan Gustav Klimt en Jan Toorop voor de kracht van die lijn. Klimt bouwde zijn figuren en landschappen op uit vlakke, ornamentele patronen, in zijn gouden werken doorweven met bladgoud. Toorop trok fijne, golvende lijnen vol figuren, waarin de sierlijke lijnvoering uit zijn jeugd op Java doorklinkt. De Jugendstil verbond schilderkunst, grafiek en toegepaste kunst en legde de basis voor de moderne vormgeving.
Wie de Jugendstil herkent, let op de zwierige, ononderbroken lijn, op vlakke kleurvelden en op ornament dat uit de natuur is afgeleid. De stijl bloeide in de architectuur, het affiche en het sieraad even sterk als in de schilderkunst. Rond de Eerste Wereldoorlog ebde de mode weg, maar de nadruk op vorm en versiering bleef doorwerken in de latere vormgeving. De symbolisten deelden dezelfde jaren en soms dezelfde kunstenaars, zoals Toorop; het verschil is dat het symbolisme een idee wil verbeelden en de Jugendstil een vorm wil vervolmaken.
Bron: Belvedere, Wenen.
Meer van Gustav Klimt
Meer uit Jugendstil