Dood en leven van Gustav Klimt uit 1910-1916 plaatst links de Dood als skeletfiguur tegenover rechts een piramide van slapende, verstrengelde mensen. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Dood en leven (Tod und Leben), 1910/1915
Allegorie · 178 × 198 cm (70,1 × 78 inch)
Jugendstil
Leopold Museum, Wenen, inv. LM 630
Catalogustekst
Links staat de Dood, rechts een piramide van slapende mensen. Gustav Klimt (1862-1918) begon Dood en leven, in het Duits Tod und Leben, omstreeks 1910 en 1911 en herwerkte het in 1915 en 1916; het doek meet 180 bij 200 centimeter, is olieverf op doek en hangt in het Leopold Museum in Wenen onder inventarisnummer 630. Aan de linkerzijde staat een gebochelde skeletfiguur in een mantel met zwarte en gekleurde kruisen, aan de rechterzijde een kluwen verstrengelde lichamen van baby tot grootmoeder, gehuld in kleurig ornament.
De compositie steunt volledig op dat contrast. De Dood staat alleen, van de groep gescheiden door een donkere, lege ruimte, en kijkt met een grijns naar de slapende mensen. Rechts schikte Klimt de figuren tot een dichte piramide, in elkaar geschoven van de baby vooraan tot de oude vrouw achterin. Hij legde de huid vlak en licht aan en zette daartegen een net van cirkels, kruisen en bloemmotieven, zoals in zijn andere figuurstukken. De gesloten ogen en de naar binnen gekeerde houdingen geven de rechterhelft een rustige toon, terwijl de Dood buiten de kring blijft.
Binnen Klimts allegorische figuurstukken hoort Dood en leven bij de werken waarin hij de hele menselijke levensloop tot onderwerp nam, geworteld in de Wiener Secession en het symbolisme. Op de internationale tentoonstelling in Rome kreeg het doek in 1911 een prijs, toen nog onder de enkele titel Dood. Toch bleef Klimt eraan werken: in 1915 en 1916 verving hij de oorspronkelijk gouden achtergrond door een grijze, waardoor de kleuren van de figuren sterker spreken.
Vandaag maakt het werk deel uit van een omvangrijke verzameling Weense kunst rond 1900 in Wenen, Oostenrijk. In de collectie van het Leopold Museum draagt het inventarisnummer 630. Bij willem. verschijnt Dood en leven in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
De Jugendstil kwam rond 1900 op in heel Europa, onder namen als art nouveau en Wiener Secession. De stroming maakte van de vloeiende, golvende lijn het hart van het beeld. Planten, haren en ornament kronkelen in sierlijke vormen over het vlak, waarbij kunst en sierkunst in elkaar overlopen. Vorm en versiering wegen er zwaarder dan de diepte, zodat het beeld vlak en decoratief wordt opgebouwd.
In deze verzameling staan Gustav Klimt en Jan Toorop voor de kracht van die lijn. Klimt bouwde zijn figuren en landschappen op uit vlakke, ornamentele patronen, in zijn gouden werken doorweven met bladgoud. Toorop trok fijne, golvende lijnen vol figuren, waarin de sierlijke lijnvoering uit zijn jeugd op Java doorklinkt. De Jugendstil verbond schilderkunst, grafiek en toegepaste kunst en legde de basis voor de moderne vormgeving.
Wie de Jugendstil herkent, let op de zwierige, ononderbroken lijn, op vlakke kleurvelden en op ornament dat uit de natuur is afgeleid. De stijl bloeide in de architectuur, het affiche en het sieraad even sterk als in de schilderkunst. Rond de Eerste Wereldoorlog ebde de mode weg, maar de nadruk op vorm en versiering bleef doorwerken in de latere vormgeving. De symbolisten deelden dezelfde jaren en soms dezelfde kunstenaars, zoals Toorop; het verschil is dat het symbolisme een idee wil verbeelden en de Jugendstil een vorm wil vervolmaken.
Bron: Belvedere, Wenen.





