Ernst Ludwig Kirchner

Ernst Ludwig Kirchner (1880-1938) studeerde architectuur in Dresden en leerde zichzelf schilderen. In 1905 richtte hij daar met drie medestudenten de kunstenaarsgroep Die Brücke op, het begin van het Duitse expressionisme. Geen van hen had een schildersopleiding, en dat was het punt: de academie leverde volgens hen een geleerde manier van kijken op waar niets meer aan te beleven viel.

Zijn handschrift is scherp en snel. Hoekige figuren, een perspectief dat kantelt, kleuren die de stemming aangeven in plaats van het licht. Na de verhuizing naar Berlijn in 1911 werden de straatscènes zijn bekendste onderwerp: vrouwen op de Kurfürstendamm, langgerekt en spits, in een stad die op het beeld drukt. Wat hij schilderde was niet de straat maar het gevoel van erin te staan.

De Eerste Wereldoorlog brak hem. Kirchner meldde zich in 1914 vrijwillig, stortte binnen een jaar in en werd afgekeurd. Vanaf 1917 woonde hij in de bergen bij Davos, waar het werk rustiger van toon werd: dalen, boerderijen, sneeuw onder een lage lucht. In 1937 verklaarden de nationaalsocialisten zijn werk ontaard en verwijderden ze meer dan zeshonderd stukken uit Duitse musea. Een jaar later maakte hij een eind aan zijn leven.

Werk van Kirchner hangt onder meer in het Kirchner Museum Davos, in de Hamburger Kunsthalle en in de Pinakothek der Moderne in München. De collectie van willem. laat beide helften zien: de Berlijnse jaren met de dansscènes en de stadsstraat, en de bergdalen rond Davos. Elk werk is als kunstdruk in een oplage van 100 beschikbaar.

Bron: collectietoelichtingen Kirchner Museum Davos.