Straat bij het Schöneberger Stadtpark toont een bijna leeg Berlijns kruispunt tussen torenende gevels, geschilderd door Ernst Ludwig Kirchner omstreeks 1912. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Straat bij het Schöneberger Stadtpark
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Straat bij het Schöneberger Stadtpark (Straße am Stadtpark Schöneberg), 1912-1913
Stadsgezicht / straatscène · 120,97 × 150,81 cm (47,6 × 59,4 in)
Expressionisme
Milwaukee Art Museum (Gift of Mrs. Harry Lynde Bradley), Milwaukee, Wisconsin, inv. M1964.55
Catalogustekst
In harde, botsende kleuren en een gekantelde ruimte schilderde Ernst Ludwig Kirchner omstreeks 1912 en 1913 een straatkruispunt in Berlijn-Schöneberg. De grijze gebouwen torenen boven een breed, bijna leeg plein, dat in een bol, vertekend perspectief naar de kijker toe buigt. Rechts en links snijden de gevels het beeld af, zodat de straat zich diep het doek in lijkt te strekken. Enkele elegant geklede voetgangers bewegen zich over het wegdek.
Kirchner rekte en kantelde de ruimte om de drukte en onrust van de grote stad te tonen. De gevels lopen schuin weg, de straat welft omhoog en de figuren blijven klein tegen de hoge huizen. De toets is snel en hoekig, de kleuren koel en hard. De schaduwen vallen hard en zonder overgang. Het brede plein blijft grotendeels leeg.
Het doek behoort tot de stadsgezichten die Kirchner na zijn verhuizing naar Berlijn in 1911 schilderde, kort voor de reeks straatscènes met kokette vrouwenfiguren waarmee hij bekend werd. Het kruispunt lag in de zuidelijke wijk Schöneberg, destijds in snelle groei. Op de achterzijde van het doek bevindt zich een vroegere tekening van een zittend naakt, uit omstreeks 1904 tot 1906. De straatgezichten uit deze jaren gelden als de kern van zijn grootstedelijke werk.
Het werk meet 120,97 bij 150,81 centimeter. Mrs. Harry Lynde Bradley kocht het in 1961 in Zürich en schonk het in 1964 aan het huidige Milwaukee Art Museum. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.
Meer van Ernst Ludwig Kirchner
Meer uit Expressionisme
