Twee naakte vrouwen in Kirchners atelier, de een met een zwarte waaier; ook de achterkant van dit doek is beschilderd. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Twee meisjes met badkuip (Zwei Mädchen mit Badewanne), 1909–1911, herwerkt 1920
Naakt / figuurstuk · 74 × 100 cm (29,1 × 39,4 in)
Expressionisme
Particulier bezit — laatst geveild bij Christie's, Londen, 7 maart 2024 (lot 52), Onbekend (particulier bezit)
Catalogustekst
Ernst Ludwig Kirchner (1880-1938) begon dit doek tussen 1909 en 1911 in zijn atelier in Dresden en schilderde er omstreeks 1920 opnieuw overheen. Te zien zijn twee naakte vrouwen in een binnenruimte: de een zit in een ondiepe tobbe, de ander houdt een zwarte waaier vast. Rechts op de grond staat een blauwe waterkan. Rechtsonder kraste Kirchner een letter K in de verf.
De kleuren zijn niet aan de waarneming ontleend. Over de huid liggen roze en groen naast elkaar, en de ruimte eromheen is in even eigenzinnige tinten gezet. De contouren zijn met snelle, hoekige halen getrokken. Het perspectief is ongelijk: de vloer, de tobbe en de kan staan elk in hun eigen richting. Kirchner schilderde naar modellen uit zijn eigen kring, die zich in het atelier vrij bewogen; hun houdingen legde hij in enkele lijnen vast.
Op de achterzijde van hetzelfde doek staat een tweede schilderij, een zittend zwartharig vrouwelijk naakt uit 1910, door Kirchner gesigneerd en gedateerd. Dubbelzijdig beschilderde doeken zijn bij hem geen uitzondering: het Kirchner-archief telt er inmiddels 138, en in 2015 wijdden de Kunsthalle Mannheim en het Kirchner Museum Davos er samen een tentoonstelling aan. Het werk stond lang anders te boek. Will Grohmann nam het in 1958 op als Zwei badende Mädchen im Raum en plaatste het in 1908; de oeuvrecatalogus van Donald E. Gordon uit 1968 corrigeerde dat en gaf het nummer 177.
Twee meisjes met badkuip, olieverf op doek, 74 bij 100 centimeter, bleef na Kirchners dood in zijn nalatenschap in Davos. In 1960 kwam het daaruit in handen van kunsthandelaar Roman Norbert Ketterer, gevestigd in Campione d'Italia. In datzelfde jaar was het te zien in een reizende tentoonstelling over Duits expressionisme, die ook het Gemeentemuseum in Den Haag aandeed. In september 1971 ging het over naar een particuliere verzamelaar; sindsdien is het in particulier bezit en niet openbaar te bezichtigen. Bij willem. verschijnt Twee meisjes met badkuip in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.





