Gut Staberhof, Fehmarn I schilderde Ernst Ludwig Kirchner in 1913 op het Oostzee-eiland Fehmarn, zijn laatste zomer daar voor de oorlog. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Landgoed Staberhof, Fehmarn I
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Landgoed Staberhof, Fehmarn I (Gut Staberhof, Fehmarn I), 1913
Landschap / dorpsgezicht · 121 × 151 cm (47,6 × 59,4 in)
Expressionisme
Hamburger Kunsthalle, Hamburg, inv. HK-2891
Catalogustekst
Een grote torenschuur beheerst dit doek dat Ernst Ludwig Kirchner in de zomer van 1913 op het eiland Fehmarn schilderde. Op het pad ervoor lopen twee kleine figuren, en uit de bomen eromheen vliegen vogels op. Kirchner bracht meerdere zomers door op Fehmarn, in de Oostzee voor de Duitse kust, waar hij op het landgoed Staberhof logeerde en het boerenbedrijf en de kustlijn schilderde.
De schuur is opgebouwd uit brede vlakken geel en oker, tegen een lucht en een landschap in blauw en groen. Kirchner vereenvoudigde de vormen tot hoekige contouren en zette de kleuren onnatuurlijk hoog. Het geel van de schuur keert in kleinere accenten in het landschap terug. De verf ligt dun en snel op het doek, met zichtbare streken. De twee wandelaars en de opvliegende vogels brengen beweging in een compositie die verder door de massieve schuur wordt vastgehouden.
Kirchner was in 1905 in Dresden medeoprichter van Die Brücke, de groep die aan het Duitse expressionisme vorm gaf. De landschappen van Fehmarn behoren tot zijn vooroorlogse werk, en in dezelfde zomers schilderde hij op het eiland ook baders en vissers aan de kust. Het doek hing aanvankelijk in het Städel Museum in Frankfurt en werd daar in 1937 door de nationaalsocialisten als entartete Kunst uit de collectie verwijderd.
Het werk meet 121 bij 151 centimeter en maakt nu deel uit van de collectie van de Hamburger Kunsthalle. Bij willem. wordt het als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het expressionisme stelde het gevoel boven de natuurgetrouwe weergave. Kleur wordt er fel en onnatuurlijk ingezet, de vorm vervormd en de toets nadrukkelijk. Niet de zichtbare werkelijkheid staat centraal, maar de innerlijke ervaring: angst, verlangen, eenzaamheid en onrust worden zichtbaar gemaakt. De stroming kwam rond 1900 op en liep vooruit op een groot deel van de moderne kunst.
In deze verzameling brengt willem. werk van Edvard Munch, Chaim Soutine en James Ensor bijeen. Munch bracht de grote thema's van liefde, angst en dood terug tot een enkel geladen beeld. Soutine kneedde zijn verf tot een wervelende, haast trillende materie. Ensor duwde gemaskerde menigten in felle kleuren tegen het beeldvlak. Elk van hen zette de eigen ervaring om in kleur en lijn, en maakte daarmee de weg vrij voor de kunst van de twintigste eeuw.
Wie het expressionisme herkent, let op de felle, soms schrille kleur, op de vervormde vorm en op de zichtbare, gejaagde toets. De stroming had haar zwaartepunt in Duitsland en Noord-Europa en kende geen strak program, maar een gedeelde drang naar uitdrukking. Haar nadruk op het innerlijk werkte door in de kunst van de hele twintigste eeuw, tot in het latere abstracte expressionisme. Het verschil met het impressionisme zit in de richting van de blik: de impressionist schildert wat het oog ziet, de expressionist wat de ervaring ermee doet.
Bron: Nasjonalmuseet, Oslo.





