Henri-Edmond Cross

Henri Edmond Cross (1856-1910) werd geboren als Henri-Edmond-Joseph Delacroix en verengelste zijn achternaam om niet met de romanticus Eugène Delacroix verward te worden. Hij leerde het vak in Rijsel en later in Parijs, en schilderde tot zijn dertigste donkere portretten en stillevens in de trant van zijn leermeester François Bonvin.

De omslag kwam in 1891, het jaar waarin Georges Seurat stierf. Cross ging over op het pointillisme en verhuisde naar Saint-Clair aan de Middellandse Zee, deels vanwege een reuma die hem in Parijs plaagde. Het zuiden veranderde alles: de stippen werden groter en losser, bijna vierkante toetsen die het doek als een mozaïek bedekken, en het palet werd zo licht dat de schaduwen in violet en oranje verdwijnen.

Dat late werk is meer dan een techniek. De kleur staat er los van wat er te zien is; een dennenboom kan roze zijn en het zand groen, zonder dat het beeld uit elkaar valt. Henri Matisse werkte in de zomer van 1904 bij Cross en Paul Signac in Saint-Tropez, en de vrijheid die hij daar zag, staat aan het begin van het fauvisme.

Werk van Cross hangt onder meer in het MuMa in Le Havre, in het Wallraf-Richartz Museum in Keulen en in het Tel Aviv Museum of Art. De collectie van willem. toont de zuidelijke jaren: het strand bij de Gouden Eilanden, de zonsondergang boven zee en de vissers met hun netten. Elk werk is als kunstdruk in een oplage van 100 beschikbaar.

Bron: collectietoelichtingen MuMa, Musée d'art moderne André Malraux, Le Havre.