Een zonsondergang boven de Middellandse Zee, in 1896 geschilderd door Henri-Edmond Cross, vangt in fijne toetsen de gloed van de avondzon boven het water. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Zonsondergang boven zee (Coucher de soleil sur la mer), 1896
Zeegezicht · 54,3 × 61,5 cm (21,4 × 24,2 in)
Neo-impressionisme
Wallraf-Richartz Museum & Fondation Corboud, Keulen, inv. Dep. 0708 FC
Catalogustekst
Boven een kalme zee zakt de avondzon naar de horizon. Cross verdeelt het doek in twee brede banen: een lucht die oplicht in oranje, roze en geel, en een watervlak dat die gloed in koelere tonen teruggeeft. Aan de vermoedelijke Zuid-Franse Middellandse-Zeekust legde hij in 1896 het moment vast waarop het avondlicht kleur en water samenbindt. Het werk meet 54,3 bij 61,5 centimeter en is geschilderd in olieverf op doek.
Het hele beeld is opgebouwd uit losse, regelmatige toetsen zuivere kleur. Cross zette de stippen naast elkaar in plaats van ze op het palet te mengen, zodat het oog de kleuren pas op afstand samenvoegt. In deze zonsondergang gebruikt hij dat systeem vooral voor het licht: warme en koele toetsen wisselen elkaar af, waardoor de lucht lijkt te trillen en het water in beweging blijft. De horizon is de enige rustlijn in een verder gelijkmatig geweven vlak.
Cross behoorde met Georges Seurat en Paul Signac tot de voorhoede van het Neo-Impressionisme, de stroming die de losse toets van het Impressionisme tot een geordend kleursysteem ontwikkelde. Na zijn verhuizing naar de kust werd het zuidelijke licht zijn vaste onderwerp, en de zeegezichten uit de jaren negentig vormen de kern van dat late werk. Sinds 2000 maakt dit doek deel uit van de verzameling van Gérard en Marisol Corboud, die als langdurige bruikleen is ondergebracht in de collectie van het Wallraf-Richartz-Museum in Keulen; het museum bewaart het werk zonder er zelf eigenaar van te zijn.
Onder inventarisnummer Dep. 0708 FC hangt de zonsondergang vandaag in Keulen, tussen een van de grootste verzamelingen impressionisme en neo-impressionisme in Duitsland. Bij willem. verschijnt Zonsondergang boven zee in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het neo-impressionisme ontstond in de jaren tachtig van de negentiende eeuw als een strengere voortzetting van het impressionisme. De schilders bouwden het beeld op uit fijne stippen zuivere, ongemengde kleur. Die punten mengen zich pas in het oog van de kijker tot licht en vorm. De methode is systematisch en berust op de kleurenleer van die tijd; het resultaat is helder en trillend.
In deze verzameling staan Paul Signac, Henri-Edmond Cross en Jan Toorop voor deze stiptechniek, ook wel pointillisme genoemd. Signac en Cross brachten de kust en het zuiden in beeld, badend in zonlicht. Toorop paste de techniek een tijd toe op zijn Zeeuwse landschappen en zeegezichten. Het neo-impressionisme maakte van kleur een zaak van methode en licht, en bereidde de vrije kleur van de moderne kunst voor.
Wie het neo-impressionisme herkent, let op het regelmatige patroon van kleine, losse stippen en op de heldere, haast trillende kleur. De techniek vroeg geduld en berekening, waardoor elk doek langzaam en overwogen tot stand kwam. Al hield de strenge methode niet lang stand, de bevrijding van de kleur die zij inzette, werkte rechtstreeks door in het fauvisme en de vroege abstractie. Het verschil met het impressionisme is de methode: waar de impressionist de toets uit de hand laat komen, zet de neo-impressionist elke stip volgens de kleurenleer.
Bron: Kroller-Muller Museum.




