Strand bij Vignasse, Gouden Eilanden van Henri-Edmond Cross toont de kust van de Var, in 1891 en 1892 opgebouwd uit fijne stippen zuivere kleur. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst bij je bezorgd.
- Oplage van 100, gesigneerd en genummerdJe nummer staat vast bij bestelling.
- Op aanvraag gedrukt in NederlandPas gedrukt als je het bestelt, met een officieel certificaat.
- Ingelijst bezorgd, thuis of op kantoorDe lijst en de bezorging zitten in de prijs.
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: katoen, mat en zuurvrij. Gedrukt bij een Hahnemühle Platinum Certified Studio in Nederland, gecoat, opgeplakt op dibond en met de hand ingelijst in een smalle, strak zwarte houten lijst, zonder glas. Het papier voldoet aan ISO 9706, de norm voor archiefpapier.
Bezorging
Elk werk wordt ingelijst verpakt in een doos op maat en als vracht bezorgd op het adres dat jij kiest, binnen Nederland. De bezorging zit in de prijs. Binnen twee weken na je bestelling wordt het werk afgeleverd.
Waarom willem.
Wij werken met de beste materialen: papier van Hahnemühle, een strak zwarte houten lijst en maten die bij elk werk kloppen. De druk en de lijst komen van vakpartners in Nederland. Wij kiezen vooraf, zodat jij alleen nog het werk hoeft te kiezen. Een werk van willem. is gemaakt om generaties mee te gaan, niet om een seizoen aan de muur te hangen. Het certificaat dat erbij zit, met hetzelfde nummer als de hologramsticker op de achterzijde, gaat mee als het werk wordt doorgegeven.
Strand bij Vignasse, Gouden Eilanden (Plage de la Vignasse, les Îles d'Or), 1891–1892
Kustlandschap · 65,5 × 92,2 cm (25,8 × 36,3 in)
Neo-impressionisme
MuMa – Musée d'art moderne André Malraux, Le Havre, inv. 2004.3.32
Catalogustekst
Aan de kust van de Var, tegenover de Îles d'Or, ligt het strand van Vignasse dat Henri-Edmond Cross in 1891 en 1892 schilderde. Het doek toont een smalle strook zand, een rij pijnbomen en daarachter de zee die zich uitstrekt tot de bergen bij Hyères. Cross bouwde het beeld op uit fijne stippen zuivere kleur, zonder de contouren die het landschap zouden vastleggen. De horizon ligt hoog in het beeld, zodat het water het grootste deel van het vlak beslaat en het licht op zee de hoofdrol krijgt.
De opbouw berust volledig op de divisionistische techniek die Georges Seurat had ontwikkeld: kleine toetsen rood, blauw en geel, aangevuld met oranje, violet en groen, die op afstand in het oog samensmelten tot licht en atmosfeer. Cross legde de stippen regelmatig naast elkaar, waardoor het oppervlak trilt zonder te versplinteren. Het formaat meet 65,5 bij 92,2 centimeter, breed genoeg om de rust van de kustlijn te dragen. De hoge horizon en de vlakke ordening van strand, bomen en water verraden zijn belangstelling voor de Japanse prent, die veel neo-impressionisten in die jaren bestudeerden.
Binnen het neo-impressionisme behoorde Cross tot de leidende figuren, naast Seurat en Paul Signac, met wie hij de methodische kleurenleer van de beweging deelde. Dit werk stamt uit zijn begintijd als neo-impressionist, kort nadat hij zich aan de Middellandse-Zeekust bij Saint-Clair had gevestigd en het zuidelijke licht tot zijn vaste onderwerp maakte. Het strandgezicht maakte deel uit van een reeks van vijf landschappen die hij in 1892 op de Salon des Indépendants toonde. De herkomst is na te lezen in de collectie van het MuMa Le Havre.
Vandaag hangt Strand bij Vignasse, Gouden Eilanden in het MuMa, het Musée d'art moderne André Malraux in Le Havre. Het werk laat zien hoe Cross de pointillistische toets vroeg al inzette om het felle licht van de Franse zuidkust vast te leggen, een thema dat zijn latere oeuvre zou beheersen. Bij willem. verschijnt Strand bij Vignasse, Gouden Eilanden in een oplage van honderd. Elk exemplaar wordt op aanvraag op de wekelijkse drukdag in Nederland gedrukt op Hahnemühle Museum Etching, bij een Hahnemühle Certified Studio. Binnen een week wordt het opgeplakt op dibond en daarna met de hand ingelijst, gesigneerd en genummerd. Binnen twee weken wordt het afgeleverd op het adres dat jij kiest.
Over de stroming
Het neo-impressionisme ontstond in de jaren tachtig van de negentiende eeuw als een strengere voortzetting van het impressionisme. De schilders bouwden het beeld op uit fijne stippen zuivere, ongemengde kleur. Die punten mengen zich pas in het oog van de kijker tot licht en vorm. De methode is systematisch en berust op de kleurenleer van die tijd; het resultaat is helder en trillend.
In deze verzameling staan Paul Signac, Henri-Edmond Cross en Jan Toorop voor deze stiptechniek, ook wel pointillisme genoemd. Signac en Cross brachten de kust en het zuiden in beeld, badend in zonlicht. Toorop paste de techniek een tijd toe op zijn Zeeuwse landschappen en zeegezichten. Het neo-impressionisme maakte van kleur een zaak van methode en licht, en bereidde de vrije kleur van de moderne kunst voor.
Wie het neo-impressionisme herkent, let op het regelmatige patroon van kleine, losse stippen en op de heldere, haast trillende kleur. De techniek vroeg geduld en berekening, waardoor elk doek langzaam en overwogen tot stand kwam. Al hield de strenge methode niet lang stand, de bevrijding van de kleur die zij inzette, werkte rechtstreeks door in het fauvisme en de vroege abstractie. Het verschil met het impressionisme is de methode: waar de impressionist de toets uit de hand laat komen, zet de neo-impressionist elke stip volgens de kleurenleer.
Bron: Kroller-Muller Museum.




