Ljoebov Sergejevna Popova

Ljoebov Popova (1889-1924) kwam uit een welgestelde Moskouse familie en kon reizen. Ze zag in Italië de vroege renaissance, werkte in 1912 en 1913 in Parijs aan de Académie de La Palette bij Henri Le Fauconnier en Jean Metzinger, en bracht het kubisme mee terug naar Rusland.

Daar liep het samen met het futurisme tot wat kubo-futurisme ging heten: de gebroken vorm van het een, de beweging en de energie van het ander, in een taal die in Rusland scherper uitviel dan in Parijs. Haar stillevens en stadsgezichten uit die jaren zijn opgebouwd uit harde schuine vlakken die tegen elkaar aan drukken. Vanaf 1916 werkte ze met Malevitsj en maakte ze wat zij schilderkundige architectonieken noemde: gekleurde vlakken die over elkaar heen schuiven en zich naar voren of naar achteren dringen.

Na de revolutie liet ze het schilderij los. Popova ging over op wat de constructivisten productiekunst noemden: stofontwerpen voor een textielfabriek, affiches, boekomslagen en decors voor het theater van Meyerhold. Kunst moest volgens haar de dagelijkse omgeving vormgeven en niet aan een muur hangen. Het atelier verruilde ze zonder spijt voor de fabriek. Ze stierf in 1924 op vijfendertigjarige leeftijd aan roodvonk, enkele dagen na haar zoontje.

Werk van Popova bevindt zich onder meer in de Tretjakovgalerij in Moskou, in het Kunsthaus Zürich en in de Scottish National Gallery of Modern Art. De collectie van willem. toont de kubo-futuristische jaren: het stadsgezicht, het stilleven met gitaar en de ruimtelijke architectuur. Elk werk is als kunstdruk in een oplage van 100 beschikbaar.

Bron: collectietoelichtingen Staatstretjakovgalerij, Moskou.