Schilderkunstige krachtconstructie van Ljubow Popowa uit 1921 brengt gekleurde krachtlijnen rechtstreeks aan op onbewerkt triplex, met marmerstof door de verf. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Schilderkunstige krachtconstructie
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Schilderkunstige krachtconstructie (Painterly Force Construction), 1921
Abstracte compositie · 92,7 × 70 cm (36,5 × 27,6 inch)
Suprematisme
Particuliere collectie, Onbekend (particuliere collectie)
Catalogustekst
De drager is een blad triplex dat Ljubow Popowa onbewerkt liet, zodat de nerf van het hout in het beeld blijft meedoen. Daaroverheen lopen gekleurde lijnen kruislings door elkaar, in rood, blauw, zwart en paars. Waar zij elkaar snijden sluiten zij driehoekige velden in, sommige wit en korrelig, andere zacht roze. Popowa maakte het werk in 1921 in Moskou, in olieverf waar marmerstof doorheen is gemengd.
De lijnen hebben binnen het beeld geen begin en geen einde en lopen aan alle zijden de rand uit. Popowa gaf ze uiteenlopende breedtes en liet ze elkaar overlappen, zodat de ene voor de andere komt te liggen en er ruimte ontstaat zonder perspectief. Het triplex is niet gegrond; daardoor blijft het hout geen stille ondergrond, maar telt het als eigen laag in de opbouw mee. De bijgemengde stof geeft de lichte velden een droge, schurende korrel, terwijl de roze partijen dun genoeg zijn om het hout te laten doorschemeren.
Het werk hoort bij de krachtconstructies die Popowa vanaf 1920 op triplex en karton schilderde, in nauwe uitwisseling met de architect Aleksandr Vesnin. In september 1921 toonde zij werk uit die reeks op 5 x 5 = 25 in Moskou, waar vijf kunstenaars elk vijf werken lieten zien; in de catalogus schreef Popowa dat haar inzendingen alleen golden als voorbereidende proeven voor concrete materiële constructies. In het voorjaar daarvoor had zij met Vesnin en de regisseur Vsevolod Meierhold gewerkt aan de decors voor Het einde van het kapitaal, een massaspektakel dat die zomer rond het congres van de Derde Internationale zou worden opgevoerd.
Schilderkunstige krachtconstructie is niet aan een openbare museumcollectie verbonden. Het werk staat gedocumenteerd als Painterly-Force Construction, ook wel Lines of Force in Space, en bevindt zich in particulier bezit, waardoor het zelden te zien is. Andere krachtconstructies uit dezelfde jaren zijn wel openbaar ondergebracht, onder meer in de Costakis-collectie van MOMus in Thessaloniki. Bij willem. verschijnt het als kunstdruk in beperkte oplage, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het suprematisme ontstond rond 1915 in Rusland en bracht de schilderkunst terug tot haar grondvormen: het vierkant, de balk en de cirkel. Gekleurde vlakken zweven in een lege, witte ruimte, los van elke verwijzing naar de zichtbare wereld. Kleur en verhouding zijn er het enige onderwerp. Kazimir Malevitsj vatte die stap samen in zijn zwarte vierkant, dat hij als een nieuw begin van de kunst beschouwde.
In deze verzameling staan Malevitsj, El Lissitzky en Ivan Kliun voor deze radicale abstractie. Lissitzky zette de vlakken in beweging in zijn constructies, die hij zelf Proun noemde. Kliun bewoog van het kubo-futurisme naar de zuivere vorm. Het suprematisme zocht geen afbeelding maar een geheel nieuw beeld, en oefende grote invloed uit op de vormgeving en de architectuur van de twintigste eeuw.
Wie het suprematisme herkent, let op de zwevende, strak begrensde vlakken, de primaire kleuren en de lege, witte grond. De beweging was kort maar ingrijpend en viel samen met de omwentelingen in Rusland rond 1917. Haar taal van zuivere vorm en ruimte werd opgenomen in de vormgeving, de typografie en de architectuur, en bleef de abstracte kunst voeden. Verwant is De Stijl, die in dezelfde jaren in Nederland ontstond; het verschil is dat De Stijl de vlakken in een vast raster bindt en het suprematisme ze vrij laat zweven.
Bron: Stedelijk Museum, Amsterdam.
Meer uit Suprematisme
