Een groot zwart kruis staat streng en frontaal over een rood vlak op een witte grond. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Hiëratisch suprematistisch kruis
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Hiëratisch suprematistisch kruis (Suprematist Cross), 1920–1921
Abstracte compositie · 84 × 69,5 cm (33,1 × 27,4 inch)
Suprematisme
Stedelijk Museum, Amsterdam, inv. A 7662
Catalogustekst
Een groot kruis in zwart staat frontaal en streng over een rood vlak op een witte grond. De vorm vult vrijwel het hele doek en laat geen ruimte voor iets anders. Malevitsj schilderde dit Hieratisch suprematistisch kruis omstreeks 1920 tot 1921, olieverf op doek, 84 bij 69,5 centimeter.
Het kruis is een van de grondvormen van het suprematisme, naast het vierkant en de cirkel. Malevitsj gebruikt het hier niet als religieus teken maar als zuivere vorm, opgebouwd uit twee gekruiste balken. De strakke zwart-rode figuur staat als een monument tegen het lege wit. Kleur en verhouding zijn het enige onderwerp. De verhouding tussen de zwarte balken, het rode vlak en het omringende wit is nauwkeurig afgewogen, zodat het beeld in strak evenwicht blijft.
Het werk stamt uit de jaren waarin Malevitsj het suprematisme uitwerkte tot een klein aantal strenge, plechtige beelden. De term hieratisch, ontleend aan de gewijde kunst, wijst op die ernst. Vorm en plaatsing dragen een bijna religieuze lading zonder een verhaal te vertellen, en komen als kunstdruk sterk tot hun recht. Het kruis keert in verschillende formaten in zijn suprematistische werk terug, telkens als zelfstandige, betekenisdragende grondvorm. Ook op zijn latere tentoonstellingen bleef het kruis een van de beelden waarmee hij het suprematisme samenvatte.
Het kruis behoort tot de collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam, onder inventarisnummer A 7662; het eigendom werd in 2008 in een overeenkomst met de erven van Malevitsj bevestigd. Bij willem. wordt het in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het suprematisme ontstond rond 1915 in Rusland en bracht de schilderkunst terug tot haar grondvormen: het vierkant, de balk en de cirkel. Gekleurde vlakken zweven in een lege, witte ruimte, los van elke verwijzing naar de zichtbare wereld. Kleur en verhouding zijn er het enige onderwerp. Kazimir Malevitsj vatte die stap samen in zijn zwarte vierkant, dat hij als een nieuw begin van de kunst beschouwde.
In deze verzameling staan Malevitsj, El Lissitzky en Ivan Kliun voor deze radicale abstractie. Lissitzky zette de vlakken in beweging in zijn constructies, die hij zelf Proun noemde. Kliun bewoog van het kubo-futurisme naar de zuivere vorm. Het suprematisme zocht geen afbeelding maar een geheel nieuw beeld, en oefende grote invloed uit op de vormgeving en de architectuur van de twintigste eeuw.
Wie het suprematisme herkent, let op de zwevende, strak begrensde vlakken, de primaire kleuren en de lege, witte grond. De beweging was kort maar ingrijpend en viel samen met de omwentelingen in Rusland rond 1917. Haar taal van zuivere vorm en ruimte werd opgenomen in de vormgeving, de typografie en de architectuur, en bleef de abstracte kunst voeden. Verwant is De Stijl, die in dezelfde jaren in Nederland ontstond; het verschil is dat De Stijl de vlakken in een vast raster bindt en het suprematisme ze vrij laat zweven.
Bron: Stedelijk Museum, Amsterdam.


