Vaag begrensde witte vlakken lijken op te lossen in een witte achtergrond, in zachte overgangen zonder scherpe rand. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Witte vlakken in ontbinding
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Witte vlakken in ontbinding (White Planes in Dissolution), 1917–1918
Abstracte compositie · 100 × 73 cm (39,4 × 28,7 inch)
Suprematisme
Stedelijk Museum, Amsterdam, inv. A 7666
Catalogustekst
Enkele witte vlakken, vaag begrensd, lijken op te lossen in een witte achtergrond. Waar het vlak eindigt en de grond begint, is nauwelijks te zeggen. Malevitsj schilderde Witte vlakken in ontbinding omstreeks 1917 tot 1918, olieverf op doek, ongeveer 97 bij 70 centimeter.
De vormen zijn licht en ijl, met zachte overgangen in plaats van scherpe randen. Malevitsj laat de kleur bijna geheel weg en werkt met de fijnste verschillen binnen het wit. Het beeld lijkt in beweging, alsof de vlakken uiteendrijven of vervagen. De titel wijst op dat oplossen van de vaste vorm. Alleen de richting van de toets en een spoor van grijs verraden waar de ene vorm ophoudt en de andere begint.
Het werk hoort bij de overgang naar het witte suprematisme, waarin Malevitsj de gekleurde vlakken achter zich liet. Vorm en grond gaan er in elkaar over, op weg naar een beeld van pure ruimte. Deze fase vormt het sluitstuk van zijn suprematistische schilderkunst en komt als kunstdruk ingetogen tot zijn recht. Malevitsj bereidde met deze bijna lege doeken zijn wit-op-wit-composities voor, die kort daarna volgden. De overgang van kleur naar wit voltrok zich bij hem geleidelijk, van doek tot doek, in enkele jaren tijd.
Witte vlakken in ontbinding behoort tot de collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam, onder inventarisnummer A 7666, waar het eigendom in 2008 met de erven van Malevitsj werd bevestigd. Bij willem. wordt het in een beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het suprematisme ontstond rond 1915 in Rusland en bracht de schilderkunst terug tot haar grondvormen: het vierkant, de balk en de cirkel. Gekleurde vlakken zweven in een lege, witte ruimte, los van elke verwijzing naar de zichtbare wereld. Kleur en verhouding zijn er het enige onderwerp. Kazimir Malevitsj vatte die stap samen in zijn zwarte vierkant, dat hij als een nieuw begin van de kunst beschouwde.
In deze verzameling staan Malevitsj, El Lissitzky en Ivan Kliun voor deze radicale abstractie. Lissitzky zette de vlakken in beweging in zijn constructies, die hij zelf Proun noemde. Kliun bewoog van het kubo-futurisme naar de zuivere vorm. Het suprematisme zocht geen afbeelding maar een geheel nieuw beeld, en oefende grote invloed uit op de vormgeving en de architectuur van de twintigste eeuw.
Wie het suprematisme herkent, let op de zwevende, strak begrensde vlakken, de primaire kleuren en de lege, witte grond. De beweging was kort maar ingrijpend en viel samen met de omwentelingen in Rusland rond 1917. Haar taal van zuivere vorm en ruimte werd opgenomen in de vormgeving, de typografie en de architectuur, en bleef de abstracte kunst voeden. Verwant is De Stijl, die in dezelfde jaren in Nederland ontstond; het verschil is dat De Stijl de vlakken in een vast raster bindt en het suprematisme ze vrij laat zweven.
Bron: Stedelijk Museum, Amsterdam.
Meer van Kasimir Malevitsj
Meer uit Suprematisme