Deze non-objectieve compositie van Olga Rozanova toont driehoeken, cirkelsegmenten en gekleurde vlakken die vrij over het doek zweven, zuiver suprematisch. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Non-objectieve compositie (Suprematisme)
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Non-objectieve compositie (Suprematisme) (Беспредметная композиция (Супрематизм)), 1916
Abstract (non-figuratief)
Suprematisme
Onbekend – nog te verifiëren
Catalogustekst
Toen Olga Rozanova zich in 1916 aansloot bij de Supremus-groep rond Kazimir Malevitsj, verdween het voorwerp uit haar werk. Deze non-objectieve compositie toont niets dan geometrische vormen: driehoeken, cirkelsegmenten en gekleurde vlakken die vrij over het doek zweven, zonder boven of onder, zonder verwijzing naar de zichtbare wereld. De vormen lijken te drijven in een onbepaalde ruimte. Het is suprematistische schilderkunst, waarin kleur en vorm het enige onderwerp zijn.
Rozanova legde de vlakken in heldere, onvermengde kleuren aan, zonder schaduw of modellering, zodat elk element als een zelfstandige vorm op het beeldvlak staat. De schikking is los en asymmetrisch: de vormen raken elkaar nauwelijks en houden onderling spanning. Binnen de Supremus-groep ging Rozanova een eigen weg, met meer nadruk op de werking van kleur dan Malevitsj, die de vorm vooropstelde. Haar suprematisme is kleuriger en lichter van toon.
De Supremus-groep, opgericht in 1916, bundelde de kunstenaars die Malevitsj' suprematisme verder brachten; Rozanova hoorde tot de kern ervan. Twee jaar later, in 1918, stierf zij op tweeendertigjarige leeftijd aan difterie, kort nadat zij zich had ingezet voor de reorganisatie van het kunstonderwijs na de revolutie. Deze compositie hoort bij de laatste fase van een loopbaan die nauwelijks tien jaar duurde.
Het werk maakt deel uit van de collectie Russische avant-garde van het Jekaterinenburg Museum voor Beeldende Kunst. Het is te vinden in de collectie van het Jekaterinenburg Museum voor Beeldende Kunst. Bij willem. wordt deze compositie als kunstreproductie in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het suprematisme ontstond rond 1915 in Rusland en bracht de schilderkunst terug tot haar grondvormen: het vierkant, de balk en de cirkel. Gekleurde vlakken zweven in een lege, witte ruimte, los van elke verwijzing naar de zichtbare wereld. Kleur en verhouding zijn er het enige onderwerp. Kazimir Malevitsj vatte die stap samen in zijn zwarte vierkant, dat hij als een nieuw begin van de kunst beschouwde.
In deze verzameling staan Malevitsj, El Lissitzky en Ivan Kliun voor deze radicale abstractie. Lissitzky zette de vlakken in beweging in zijn constructies, die hij zelf Proun noemde. Kliun bewoog van het kubo-futurisme naar de zuivere vorm. Het suprematisme zocht geen afbeelding maar een geheel nieuw beeld, en oefende grote invloed uit op de vormgeving en de architectuur van de twintigste eeuw.
Wie het suprematisme herkent, let op de zwevende, strak begrensde vlakken, de primaire kleuren en de lege, witte grond. De beweging was kort maar ingrijpend en viel samen met de omwentelingen in Rusland rond 1917. Haar taal van zuivere vorm en ruimte werd opgenomen in de vormgeving, de typografie en de architectuur, en bleef de abstracte kunst voeden. Verwant is De Stijl, die in dezelfde jaren in Nederland ontstond; het verschil is dat De Stijl de vlakken in een vast raster bindt en het suprematisme ze vrij laat zweven.
Bron: Stedelijk Museum, Amsterdam.
Meer uit Suprematisme
