Stilleven met gitaar van Ljubow Popowa toont een opgebroken gitaar tussen geometrische vlakken, met ingevoegde letterfragmenten in de trant van de kubistische collage. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Stilleven met gitaar
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Stilleven met gitaar, 1914–1915
Stilleven · 65 × 45 cm (25,6 × 17,7 inch)
Kubo-Futurisme
Staatstretjakovgalerij, Moskou
Catalogustekst
Stilleven met gitaar toont een gitaar die in scherven uiteenvalt tussen vlakken die elkaar overlappen en doorsnijden. Ljubow Popowa schilderde het omstreeks 1914 en 1915, in de jaren na haar terugkeer uit Parijs. De klankkast, de hals en de snaren zijn herkenbaar, maar opgebroken en over het doek verspreid. Tussen de vlakken staan losse letterfragmenten, alsof stukken bedrukt papier zijn ingelast.
De opbouw berust op geometrische vlakken die de gitaar ontleden en over het oppervlak verdelen. Popowa bracht de olieverf in vaste, afgebakende kleurvlakken aan, met overgangen van oker, grijs en bruin die de vormen laten kantelen. De letterfragmenten breken de illusie van diepte en herinneren aan het gedrukte papier van de collage. Waar de vlakken elkaar kruisen ontstaat beweging, alsof het beeld om zijn eigen as draait. Het doek meet ongeveer 65 bij 45 centimeter.
Stilleven met gitaar hoort bij een reeks stillevens waarin Popowa het kubisme en het futurisme samenbracht tot wat in Rusland kubo-futurisme ging heten. Ze had in 1912 en 1913 in Parijs gewerkt in het atelier van Jean Metzinger en Henri Le Fauconnier, en op een reis door Italië het futurisme leren kennen. Terug in Moskou verbond ze de gefragmenteerde vorm van het kubisme met de beweging van de futuristen. De gitaar, een geliefd motief van Picasso en Braque, keert in deze jaren herhaaldelijk in haar werk terug.
De huidige verblijfplaats van Stilleven met gitaar is niet met zekerheid vastgesteld; het werk is niet eenduidig gedocumenteerd en niet openbaar te bezichtigen. Bij willem. wordt Stilleven met gitaar als kunstdruk in beperkte oplage uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het kubisme brak vanaf 1907 in Parijs de vorm open in facetten en toonde een voorwerp vanuit meerdere gezichtspunten tegelijk. Ruimte en tijd raken zo in het platte vlak verweven. In Rusland ontstond kort daarna het kubo-futurisme, dat aan die ontleding de beweging en de energie van de moderne, machinale tijd toevoegde. Beide stromingen maakten de weg vrij naar de volledige abstractie.
In deze verzameling staan onder anderen Juan Gris, Jean Metzinger en Ivan Kliun voor deze vernieuwing. Gris gaf het kubisme een heldere, haast bouwkundige orde. Metzinger verbond de facetten met een fijne kleur. Kliun bracht de Russische variant naar de rand van het suprematisme. Zij ontleedden het zichtbare en gaven de schilderkunst een geheel nieuwe grammatica van vorm en ruimte.
Wie het kubisme herkent, let op de opgebroken vorm, de facetten en de gedempte, aardse kleuren van de vroege jaren. Het kubo-futurisme voegde daar meer kleur, ritme en beweging aan toe. Samen vormden zij de scharnier tussen de herkenbare wereld en de volledige abstractie, en hun ontleding van vorm en ruimte bleef de hele eeuw doorwerken. Het suprematisme zette de volgende stap: waar het kubisme het voorwerp ontleedt maar herkenbaar houdt, laat het suprematisme het voorwerp helemaal los.

