Appelboom, pointillistische versie van Piet Mondriaan toont een boom die uit losse stippen blauw, rood en geel is opgebouwd, jaren voor zijn abstracte werk. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
Appelboom, pointillistische versie
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
Appelboom, pointillistische versie (Apple Tree, Pointillist Version), 1908–1909
Landschap (pointillistisch) · ca. 99,5 × 75,5 cm (39,2 × 29,7 in)
Symbolisme
Dallas Museum of Art, Dallas, inv. 1982.26.FA
Catalogustekst
Olieverf op board, in losse stippen blauw, rood en geel op de drager gezet: zo bouwde Piet Mondriaan tussen 1908 en 1909 een appelboom op. De boom staat frontaal, de takken waaieren uit in korte toetsen waarin blad en lucht in elkaar overlopen. Mondriaan werkte in deze jaren in Nederland, waar hij het vlakke landschap en enkele losse bomen telkens opnieuw onderzocht.
De stippeltechniek verwijst naar het pointillisme, waarin kleur in afzonderlijke punten wordt aangebracht en pas op afstand tot vorm samenkomt. Mondriaan zocht niet de precieze weergave van deze ene boom, maar de spanning tussen lijn en kleur. Blauw overheerst en trekt de driehoekige boomvorm omhoog. De rode en gele toetsen liggen ertussen als tegenstem, zodat het oppervlak trilt zonder een vast middelpunt.
In deze periode raakte Mondriaan betrokken bij de theosofie, een leer die de mens ziet als deel van een geestelijke eenheid. Het overwicht van blauw en de opgaande driehoek sluiten aan bij vormen die theosofen als universeel beschouwden. Het werk hoort tot de reeks bomen waarmee de schilder het zichtbare stap voor stap tot vorm en kleur terugbracht. Het doek kwam in 1982 in Dallas terecht als schenking van de James H. and Lillian Clark Foundation, met inventarisnummer 1982.26.FA.
Vandaag maakt Appelboom, pointillistische versie deel uit van de collectie van het Dallas Museum of Art. Bij willem. wordt het als kunstdruk in een oplage van honderd genummerde exemplaren uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in het eigen atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het symbolisme keerde zich in de late negentiende eeuw van de zichtbare werkelijkheid af en zocht het innerlijke, het droombeeld en de mythe. Figuren staan er voor een idee; lijn en kleur dragen een verborgen betekenis. De sfeer is stil, geladen en vaak raadselachtig. Tegenover het realisme en het impressionisme stelde de stroming de verbeelding en het gevoel.
In deze verzameling staan Odilon Redon, Arnold Bocklin en Jan Toorop voor die verbeelding. Redon bracht dromen en visioenen in zachte kleur en houtskool. Bocklin schilderde geladen, mythische taferelen als Het dodeneiland. Toorop bouwde zijn allegorieen op uit fijne, golvende lijnen vol figuren. Zij schilderden wat niet direct te zien is, en bereidden met hun nadruk op idee en vorm de moderne kunst voor.
Wie het symbolisme herkent, let op de raadselachtige sfeer, de mythische of dromerige onderwerpen en de nadruk op idee boven weergave. De stroming had geen vaste stijl maar een gedeelde houding, verspreid over heel Europa. Haar aandacht voor het innerlijk en de verbeelding bereidde het pad voor de Jugendstil en voor de vrije vorm van de moderne kunst. Verwant is de romantiek van een halve eeuw eerder, die het gevoel ook boven de rede stelde; het verschil is dat de romantiek dat in het landschap zocht en het symbolisme in de figuur en het teken.
Bron: Kroller-Muller Museum.





