Het visioen na de preek uit 1888 toont Bretonse vrouwen die na de kerkdienst de worsteling van Jakob met een engel voor zich zien. Deze kunstreproductie wordt op aanvraag in ons atelier gedrukt in een oplage van honderd genummerde exemplaren en ingelijst aan huis bezorgd.
De visioen na de preek
Techniek, papier en lijst
Pigmentdruk op Hahnemühle Museum Etching, 350 g/m²: mat, zuurvrij, met een zichtbare vezelstructuur die de verfhuid van het origineel benadert. De lijst is een slanke, matzwarte aluminium profiellijst, in Nederland gemaakt. Geen glas: je kijkt naar het papier, niet naar je eigen spiegelbeeld.
Bezorging
Geen pakketje. Elk werk verlaat het atelier ingelijst, in een op maat gemaakte doos, en reist als vracht: niet gesorteerd, niet gestapeld, niet gegooid. Wij bezorgen aan huis, zodat het werk aankomt zoals het bij ons vertrok.
Waarom willem.
Eén papier, één lijst, één maatvoering die klopt. Wij kiezen vooraf, zodat je alleen nog het werk hoeft te kiezen. Geen eindeloze combinaties, geen twijfel: een verzameling oude meesters, gedrukt zoals ze het verdienen.
De visioen na de preek (Vision après le sermon (Jacob luttant avec l'Ange)), 1888
Religieuze / symbolische scene · 91 × 72,2 cm (35,8 × 28,4 in)
Symbolisme
Scottish National Gallery, Edinburgh, inv. NG 1643
Catalogustekst
Een vlak van dieprood beslaat de bovenhelft van dit doek, dat Gauguin in de zomer van 1888 in Pont-Aven in Bretagne schilderde. Op de voorgrond buigen Bretonse vrouwen in witte kappen en zwarte dracht het hoofd; zij hebben zojuist een preek gehoord over Jakob die worstelt met de engel. Boven het rode veld voltrekt zich die worsteling, als een beeld dat alleen in hun verbeelding bestaat. Een schuin geplaatste boomstam snijdt door het beeld en scheidt de biddende vrouwen van het tafereel dat zij delen.
Het rode veld is geen weiland maar een keuze: Gauguin liet de natuurlijke kleur los om de innerlijke ervaring van de vrouwen zichtbaar te maken. Hij bracht de verf aan in platte, effen vlakken, omlijnd door donkere contouren, een aanpak die hij in Pont-Aven ontwikkelde samen met Émile Bernard. Deze techniek, later synthetisme en cloisonnisme genoemd, verwijst naar email en gebrandschilderd glas, waarin kleurvlakken door loodlijnen worden gescheiden. De ruimte is ondiep gehouden en het perspectief bewust verstoord.
Met dit werk keerde Gauguin zich af van het impressionisme, dat de zichtbare wereld getrouw weergaf. Hier draait alles om het innerlijke beeld, en daarmee staat het schilderij aan het begin van het symbolisme. Kort na de voltooiing bood Gauguin het doek aan aan een kerk in de omgeving van Pont-Aven, bedoeld om boven een altaar te hangen; de geestelijkheid nam de schenking niet aan. Het origineel meet 72,2 bij 91 centimeter.
Het visioen na de preek kwam in 1925 in de Scottish National Gallery in Edinburgh, waar het sindsdien hangt; het werk staat beschreven in de collectie van de Scottish National Gallery. Bij willem. wordt het als kunstreproductie in een oplage van honderd genummerde exemplaren uitgevoerd, op aanvraag gedrukt in ons atelier in Nederland en binnen drie weken ingelijst aan huis bezorgd.
Over de stroming
Het symbolisme keerde zich in de late negentiende eeuw van de zichtbare werkelijkheid af en zocht het innerlijke, het droombeeld en de mythe. Figuren staan er voor een idee; lijn en kleur dragen een verborgen betekenis. De sfeer is stil, geladen en vaak raadselachtig. Tegenover het realisme en het impressionisme stelde de stroming de verbeelding en het gevoel.
In deze verzameling staan Odilon Redon, Arnold Bocklin en Jan Toorop voor die verbeelding. Redon bracht dromen en visioenen in zachte kleur en houtskool. Bocklin schilderde geladen, mythische taferelen als Het dodeneiland. Toorop bouwde zijn allegorieen op uit fijne, golvende lijnen vol figuren. Zij schilderden wat niet direct te zien is, en bereidden met hun nadruk op idee en vorm de moderne kunst voor.
Wie het symbolisme herkent, let op de raadselachtige sfeer, de mythische of dromerige onderwerpen en de nadruk op idee boven weergave. De stroming had geen vaste stijl maar een gedeelde houding, verspreid over heel Europa. Haar aandacht voor het innerlijk en de verbeelding bereidde het pad voor de Jugendstil en voor de vrije vorm van de moderne kunst. Verwant is de romantiek van een halve eeuw eerder, die het gevoel ook boven de rede stelde; het verschil is dat de romantiek dat in het landschap zocht en het symbolisme in de figuur en het teken.
Bron: Kroller-Muller Museum.
Meer van Paul Gauguin
Meer uit Symbolisme
